Na Mazurach spotkał kobietę, która chodziła po bagnie jak po ziemi. Pewnej nocy poszedł za nią

Zauważył ją po raz pierwszy o zmierzchu, idącą przez bagno w miejscu, gdzie nikt o zdrowych zmysłach by się nie odważył postawić stopy. Nie zapadała się. Szła lekko, pewnie, jakby to była zwyczajna ścieżka, a nie grząskie trzęsawisko. Pewnej nocy zdecydował się pójść za nią. To jedna z tych historii, które pokazują że niektóre ścieżki lepiej zostawić nieprzebyte. INFORMACJA: Prezentowana opowieść jest fikcją literacką inspirowaną regionalnym folklorem. Wszelkie postacie i zdarzenia zostały stworzone w celach edukacyjno-rozrywkowych z myślą o walorach moralnych.