'Ερεβος - 'Έξω απ' τον κήπο(demo)

Στίχοι: ακροβατώ ρίμες πάλι πάνω σε άχρωμες λούπες έχουν γεμίσει δηλητήριο της ρουτίνας οι κούπες φασίστες εκεί έξω που στον εγκέφαλο έχουν τρύπες δεν άνοιξαν τα βιβλία προτίμησαν τις χραπα χρουπες έχω κόψει από πέρυσι πολλές επαφές δεν μου μένει χρόνος πλέον ούτε καν για το στρες έχουν αλλάξει πολλά και δεν με τρών’ οι ενοχές παλεύω να είμαι καλά και οχι να ειμαι fresh έκατσε η μοίρα στην καρέκλα και της είπα 2 κουβέντες για το ψύχος στην ψυχή μου και μου πήρε τις κουβέρτες μου έδωσε συντεταγμένες για να γίνουμε αφέντες μα χάθηκε η πυξίδα και η παρτίδα από κέντες η πτήση με την πτώση απέχουν μόνο ένα βήμα πρόσεχε πως πετάς Ίκαρε να μην σε βρουν στο κύμα άμα δεις το replay θα δεις δεν είσαι εσύ το θύμα αντίποινα έχουν τα πάντα, πρέπει να το μάθεις χύμα η άνεση σκοτώνει τα όνειρα όπως το πρωί μα αν δεν ξυπνήσεις πρώτα ο χάρος θα σε έχει καταπιεί τρέξε τα όνειρα σου με ανοιχτά τα μάτια σου είχα πει πριν να γίνεις εσύ ο ίδιος η τροφή αν είσαι αρουραίος θέλω να προσέχεις την κόλλα και αν είσαι πιστός σκύλος θέλω να προσέχεις την φόλα θέλω εικόνες όχι σκόνες άσε κάτω την κόκα,ξεκόλλα πρόσεχε τι πίνεις μην σε βάλουν στο χώμα είμαι ο μισόκουφος τυπάς με τα άσχημα δόντια τα αρχίδια μου στον κόσμο σας είναι τα μόνα μου εφόδια δεν παίζει στον δρόμο μου να με σταματήσουν εμπόδια η νίκη είναι κοντά όσο με βαστάν ακόμα τα πόδια να σε βάζω σε σκέψεις αυτό γουστάρω να κάνω έχω το πείσμα που νικάει γι’αυτό γουστάρω να χάνω με τρώνε οι φρίκες τα βράδια, και συχνά το παρακάνω αλλά αυτός είμαι εγώ, αληθινός μέχρι να πεθάνω ψάχνω να βρω κάπου φωλιά μα κάπου δεν ανήκω ένα μπάσταρδο φυτό που φύτρωσε έξω απ, τον κήπο σκέψεις γίναν σύννεφα που να αγγίξω πρέπει πριν να φύγω εύχομαι η πένα μου να φτάσει την βελόνα του Dinko βούτηξαν τους εγκεφάλους τους μέσα στην πουστιά γιατί το μόνο κίνητρο πλέον είναι τα λεφτά βλέπουν μαριονέτες να κουνιούνται και τεντώνουν σχοινιά και στέλνουν πιόνια με τα μπλε για να πιάσουν δουλειά έχω έναν στόχο στο μυαλό και δεν μπορώ να αποτύχω γι’ αυτο πρέπει να εκτυπώσω την ψυχή μέσα στον στίχο Τόσα νεύρα που ξεσπάω μόνο μέσα από τον ήχο Κρεμάλες σε μουνόπανα όμοια με τον — όταν μου ζητούσαν κάτι εγώ τους το έδινα στα χέρια εκείνοι το γυρνούσαν στον πάγκο δίπλα από τα μαχαίρια θέλω να κάνω την ζωή μου να έχει κάποια έννοια καντην να μοιάζει εξωγήινη - 51 area σκοτώνουμε τις φρίκες μας είμαστε δολοφόνοι το ζούμε λες και η κλεψύδρα μας ποτέ δεν τελειώνει δεν υπάρχει κάτι εκεί έξω που να μας προσγειώνει μας κοιτάνε με αηδία όσοι μένουν στάσιμοι σαν κόνοι πνίξε το φίδι πριν σε πνίξει με την πρώτη ευκαιρία έχει το χάρισμα με δάγκωμα, κοιμάσαι με ευφορία όσο υπάρχουμε εμείς δεν τελειώνει η ιστορία πρέπει να βγει να τραγουδήσει πρώτα η χοντρή κυρία