รอยร้าว | P4U Never Mild

เพลงที่ 9 ในอัลบั้ม Never Give Up ของ P4U Never Mild เพลงนี้ส่วนตัวผม ถือว่าเป็นเพลงที่เป็นตัวชัดมากที่สุด ถึงนำมาไว้ลำดับที่เก้าซึ่งเป็นเลขสำคัญ และผมคิดว่าเนื้อหาดนตรีคนฟังน่าจะเข้าใจและเห็นตัวตนผมได้มากและชัดขึ้น ขอบคุณทุกๆคนที่รับฟัง ติชมได้นะครับ รอยร้าว | P4U Never Mild (Verse 1) ทุกคราที่ฟ้ามืดมน..เหมือนใจคนที่แตกสลาย… เสียงเงียบงันมันกัดกิน..ข้างในแทบทน ไม่ไหว… ภาพวันเก่าเดินย้อนมา..ให้ตอกและย้ำข้างในใจ.. ยิ่งฝืนยิ่งปวดร้าว เหมือนตัวเราค่อยๆหายไป.. (Pre-Hook) คำที่เคยได้ยิน หลอกหลอนในความคิด… ย้ำว่าทุกนาที ไม่มีวันหายสนิท… (Hook) รอยร้าว….ที่ลึกข้างใน ยังเจ็บจนถึงป่านนี้… ทุกครั้งที่หลับตา เหมือนถูกดึงกลับมาตรงนี้ จะกี่คืนที่ผ่านพ้น ก็ยังจมอยู่กับอดีตที่มี… สุดท้ายใจพังทลายไม่เหลือ ชิ้นดี….. ⸻ (Rap) ทางที่เคยเดินคู่กัน วันนี้เหลือเพียงรอยเงา ลมที่พัดผ่านหน้า เหมือนคำลาที่ไม่เคยเบา ความทรงจำมันฝังลึก จนยากจะลบเรื่องราว ต้องฝืนยิ้มทั้งน้ำตา ทั้งที่ใจมันหนาว (Pre-Hook) คำที่เคยได้ยิน ยังหลอนในความคิด… ต้องเก็บทุกอย่างไว้ ไม่ให้ใครเห็นข้างใน… (Hook) รอยร้าว….ที่ลึกข้างใน ยังเจ็บจนถึงป่านนี้.. ทุกครั้งที่หลับตา เหมือนถูกดึงกลับมาตรงนี้ จะกี่คืนผ่านพ้น ก็ยังจมอยู่กับอดีตที่มี… แต่สุดท้ายต้องยืน แม้ใจมันพังไม่เหลือชิ้นดี… ⸻ (Rap) ใจมันร้าว but I’m still breathing อยู่ตรงนี้ โลกมันหมุนแต่ข้างในเหมือนหยุดไปทุกวินาที เสียงในหัวมัน scream บอกให้พอแล้วพอสักที แต่ขามันยังเดินต่อ even pain still with me.. ไม่ต้องการคำปลอบ เพราะรู้ว่ามันไม่จริง แค่ยืนด้วยตัวเอง even everything collapsing น้ำตามันไหล but I wipe it, keep moving ถึงมันพังแค่ไหน I won’t let it kill my feeling Solo 4time ⸻ (Hook) รอยร้าว....ที่ลึกข้างใน ยังเจ็บจนถึงป่านนี้…. ทุกครั้งที่หลับตา เหมือนถูกดึงกลับมาตรงนี้ จะกี่คืนที่ผ่านพ้น ก็ยังจมอยู่กับอดีตที่มี….. สุดท้ายใจพังทลายไม่เหลือ ชิ้นดี….. (Hook) รอยร้าว....ที่ลึกข้างใน ยังเจ็บจนถึงป่านนี้…. ทุกครั้งที่หลับตา เหมือนถูกดึงกลับมาตรงนี้ จะกี่คืนที่ผ่านพ้น ก็ยังจมอยู่กับอดีตที่มี….. สุดท้ายใจพังทลายไม่เหลือ ชิ้นดี….. (Hook) รอยร้าว…ที่ลึกข้างใน ยังเจ็บและมันพังทลาย ทุกครั้งที่หายใจ ยังยืนยันว่าฉันไม่ตาย จะกี่คืนโหดร้าย ก็แค่ปล่อยให้มันผ่านไป ถึงจะเจ็บแทบ เจียนตาย ยังต้องเดินต่อ..ให้ไหว…