Şehir

Tüm Hakları saklıdır. Evet, kabul ediyorum Sensiz, sessiz bu şehir... Gecenin kör karanlığında Yıldızlar hiç ışık tutar mı yoluma? Zaten kaybolmuşum, pusulam kırık Boğazımda düğümlenir sönük bir hıçkırık Her köşe başında senin gölgen var Sanki üstüme yıkılıyor bu dar sokaklar. Ellerim cebimde, hava ayaz değil yokluğun soğuk İçimdeki sesler bağırır ama nefesim boğuk Kadehler çarpışmaz artık, masalar devrik Bizi bu hale getiren kader mi, yoksa sen miydin tetik? Ah, sessiz bu şehir, sensiz bu şehir! Damarlarımda kan değil, dolaşıyor zehir. Kabul ediyorum, düştüm bu dipsiz kuyuya Ama bir daha adını anmam, bırak beni bana! Gecenin kör karanlığında, Yıldızlar bile küstü benim paramparça umuduma. Bırak, kanasın yaralarım sarma sakın Gözden ırak olan gönle de olmuyor yakın Kafam dumanlı, adımlarım yalpalıyor Şehrin ışıkları söndü, ruhum alev alıyor Bütün inançlarımı astım darağacına Yine de merhem olamadın şu sol yanıma. İnanmak zor, her şeyin yalan dolan Elimde kalan tek şey, koca bir hüsran! Ellerim cebimde, hava ayaz değil yokluğun soğuk İçimdeki sesler bağırır ama nefesim boğuk Kadehler çarpışmaz artık, masalar devrik Bizi bu hale getiren kader mi, yoksa sen miydin tetik? Ah, sessiz bu şehir, sensiz bu şehir! Damarlarımda kan değil, dolaşıyor zehir. Kabul ediyorum, düştüm bu dipsiz kuyuya Ama bir daha adını anmam, bırak beni bana! Gecenin kör karanlığında, Yıldızlar bile küstü benim paramparça umuduma. Şimdi soruyorum kendime, değer miydi bu savaşa? Yenik düştüm gözlerindeki o sahte telaşa Ne bir özür bekle benden, ne de geri dönme Ben küllerimden doğarım, sen kendi ateşinde sön be! Geri vites yok artık, sildim bütün izlerini Çoktan unuttum bana bakan o buz gibi gözlerini Bu şehir artık benim, sokaklar benim sırdaşım Seninle geçen her güne lanet, yalnızlık en iyi yoldaşım Silahım kelimelerim, mermim bu satırlar Beni anlamayan o kalbin yarın bu sözleri hatırlar! Ah, sessiz bu şehir, sensiz bu şehir! Damarlarımda kan değil, dolaşıyor zehir. Kabul ediyorum, düştüm bu dipsiz kuyuya Ama bir daha adını anmam, bırak beni bana! Gecenin kör karanlığında, Yıldızlar bile küstü benim paramparça umuduma. Evet, kabul ediyorum... Sensiz bu şehir... Artık çok daha güzel. Yıldızlar kör, sokaklar sağır... Hoşça kal.