غزل عرفانی "دل هوای تو کند " سروده معصومه رادفر متخلص به "منزوی "

«باز هوای تو کند» سفری‌ست در میان دلتنگی، عشق، وصال و جست‌وجوی محبوب؛ جایی که دل، پس از گذر از دیر خرابات و رهایی از جامه‌ی تن، هنوز هوای او را در سر دارد. این اثر با الهام از موسیقی عرفانی و اصیل ایرانی، در فضایی میان نی، سه‌تار، سنتور، کمانچه، دف و آواز زن و مرد شکل گرفته است؛ آواهایی که گاه آرام نجوا می‌کنند و گاه در اوج، تمنای دل را فریاد می‌زنند. 🌿متن اصلی شعر : دیرگاهی‌ست که دل یادِ هوای تو کند گوشِ دل قصدِ شنیدن به صدای تو کند دیرگاهی‌ست که دست از دل و جان برشستم دلِ آیینه‌صفت قصدِ جلای تو کند دیرگاهی‌ست که دردی‌ست به جانم، ای دوست جان چه گویم که مداوم به شفای تو کند جامی از باده‌ی عشقت برسان بر لب ما که لبِ خشک و ترک‌دیده، صدای تو کند بس سخن‌هاست که حبس است در این خسته‌گلو حنجرم باز شود، باز نوای تو کند گَرَم این جسم ردایی‌ست برازنده‌ی جان پس چرا جان هوسِ خرقه ردای تو کند؟ من ندانسته به این دیرِ خرابات شدم تو بگو دل چه کند، ترکِ سرای تو کند؟ خرقه‌پوشی که کند باده به این جام شراب هی بنوشد ز میِ ناب و صفای تو کند باز بیرون شدم از جامه‌ی تن، وصل شدم کندر این وصل، دلم باز هوای تو کند مُنزَوی گر که تمنای نسیمی دارد در گذرگاه بلا، قصدِ صبای تو کند شعر: *معصومه رادفر* تخلص: *مُنزَوی* این شعر از دلی سخن می‌گوید که با وجود رسیدن، هنوز مشتاق است؛ از عشقی که پایان ندارد و از صدایی که دل همواره در انتظار شنیدن آن است. اگر این شعر و موسیقی با دل شما همراه شد، آن را با دوستانتان به اشتراک بگذارید و برای شنیدن آثار بعدی کانال را دنبال کنید. با مهر و سپاس از همراهی شما 🌹 #باز_هوای_تو_کند #معصومه_رادفر #منزوی #شعر_عرفانی #شعر_فارسی #موسیقی_عرفانی #موسیقی_ایرانی #آواز_ایرانی #PersianPoetry #PersianMusic #MysticalMusic