Ds. B.L.P. Tramper | 1 Johannes 2:12-17 | Bemoediging en aanmoediging |

D66 Kamerlid Mpanzu Bamenga ging zondag met SGP-leider Chris Stoffer naar de hervormde kerk in Elspeet. Hij meldde dit zelf op X: https://bit.ly/4hp2pB9 Dit is de preek van ds. B.L.P. Tramper die zondagmorgen over 1 Johannes 2:12-17 met als thema: Bemoediging en aanmoediging 1. Bemoedigende woorden: vers 12-14 2. Aansporende woorden: vers 15-17 12 Ik schrijf u, kinderkens, want de zonden zijn u vergeven om Zijns Naams wil. 13 Ik schrijf u, vaders! want gij hebt Hem gekend, Die van den beginne is. Ik schrijf u, jongelingen, want gij hebt den boze overwonnen. Ik schrijf u, kinderen, want gij hebt den Vader gekend. 14 Ik heb u geschreven, vaders, want gij hebt Hem gekend, Die van den beginne is. Ik heb u geschreven, jongelingen, want gij zijt sterk, en het Woord Gods blijft in u, en gij hebt den boze overwonnen. 15 Hebt de wereld niet lief, noch hetgeen in de wereld is; zo iemand de wereld liefheeft, de liefde des Vaders is niet in hem. 16 Want al wat in de wereld is, namelijk de begeerlijkheid des vleses, en de begeerlijkheid der ogen, en de grootsheid des levens, is niet uit den Vader, maar is uit de wereld. 17 En de wereld gaat voorbij, en haar begeerlijkheid; maar die den wil van God doet, blijft in der eeuwigheid. Ds. B.L.P. Tramper begint deze preek met een beeld uit de grammatica: de indicatief en de imperatief. Eerst zegt de Bijbel wat door genade werkelijkheid is; daarna volgt wat God vraagt. Eerst de bemoediging, daarna de aansporing. Tramper noemt dit een soort “hemelse grammatica”. Johannes spreekt over kinderen, jongeren en vaders in de genade. Er is verschil in geestelijke oefening, maar allen leven uit dezelfde genade. Jonge gelovigen kunnen sterk leven bij hun gevoel en ontmoedigd raken wanneer zij opnieuw in zonde vallen. Daarom worden zij niet teruggeworpen op wat zij zelf doen, maar gewezen op Christus en op wat Hij heeft gedaan. Voor vaders en moeders in de genade ligt de vastheid niet in hun geestelijke ervaringen, maar in Christus en in Gods verkiezende liefde. Ds. Tramper benadrukt dat de zaligheid niet rust op de menselijke keuze voor God, maar op Gods genadige verkiezing. Daarna vertelt hij over een jonge vrouw die buiten de kerk en zonder christelijk geloof was opgegroeid. Zij zocht naar waarheid en vrede, hoorde het getuigenis van christenen, ging op haar knieën en bad om ontferming. In Gods licht zag zij vervolgens ook haar zonde en vond zij vrede bij Christus. Vanuit de bemoediging volgt de aansporing: “Heb de wereld niet lief.” Daarmee worden niet de mensen om ons heen bedoeld; juist mensen moeten geliefd en gediend worden, ongeacht afkomst, ras of religie. Johannes waarschuwt tegen een levensklimaat zonder God, gekenmerkt door genotzucht, hebzucht en eerzucht. Tramper betrekt dat op onze consumptie- en prestatiecultuur: steeds iets nieuws willen hebben, gezien willen worden, presteren en zelf de regisseur van het leven willen zijn. Tegenover die onrust wijst hij op Christus, in Wie geborgenheid, liefde, aanvaarding en vrede te vinden zijn. Aan het einde klinkt de uitnodiging om tot Christus te komen. Op de vraag wat een mens daarvoor moet doen, antwoordt ds. Tramper: “U hoeft niets te doen. Geloof alleen.” Christus doet alles; een zondaar mag zich door Hem laten zaligen. Preken van ds. B.L.P. Tramper staan met zijn toestemming op Evangelie Herauten.