ไม่รักแท้ในยามจน

พูดเรื่องกะตัง ชีวิตพังเหมือนไร้ญาติ เหมือนถูกตัดขาด มีญาติก็เหมือนไม่มี ไม่เหมือนเมื่อก่อน เงินยังพอมี ใครต่อใครก็ดี เหมือนมีญาติเยอะเหลือเกิน เจอหน้าทุกคน เรียกคุณ เรียกเฮียเรียกเสี่ย ก่อนนี้ขยันยกยอเนี้ย พูดจาเอาใจไม่ห่าง เพื่อนฝูงมากมาย หลายหน้าพากันมานั่งข้างไม่ขาดเขิน เหมือนคนเนื้อหอมเกิน เขาสรรเสริญกราบไหว้ พอเงินเราหมด ทุกคนก็หนีหาย คนเคยเรียกพี่ชาย กลับพูดจาหยาบคายใส่ คนเคยคบกัน พอขอยืมเงินกลับเมินหนีไป แม้แต่บาทเดียวก็ไม่ให้ เหมือนเราไม่มีความหมาย เงินมีคนรัก เงินหมดคนก็ลืม คำหวานที่เคยปลื้ม กลับกลายเป็นคำเหยียดหยาม ยามมีกินดี ใครๆ ก็เรียกชื่อเรางดงาม พอยากจนหมดความสำคัญ เหลือเพียงฉันนั่งร้องไห้น้ำตานอง เงินทองพิสูจน์คน ยามจนจึงได้เห็นใจ ใครรักเราจากหัวใจ ใครเข้ามาเพราะเงินทอง วันนี้ไม่มีทรัพย์สิน ไม่มีใครยืนเคียงข้างประครอง ได้แต่กอดความช้ำหมอง กับหัวใจที่ไร้ญาติ วันหนึ่งถ้ามีเงิน อย่าลืมว่าเคยลำบาก อย่าดูถูกคนจนตรอก อย่าเหยียบซ้ำคนพ่ายแพ้ เพราะชีวิตคนเรา วันนี้สูงพรุ่งนี้อาจย่ำแย่ เงินทองไม่อยู่กับเราแน่ เหลือเพียงความจริงใจ