Bitwa o BERLIN: Dzień, w Którym Armia Czerwona Szturmowała Stolicę Hitlera | DOKUMENT

W styczniu 1945 roku Armia Czerwona przełamała niemiecki front nad Wisłą i w ciągu trzech tygodni pokonała prawie pięćset kilometrów. 3 lutego 1. Front Białoruski uchwycił przyczółki pod Küstrinem, sześćdziesiąt kilometrów od Berlina. Strata Śląska i spadek produkcji paliwa syntetycznego pozbawiły Rzeszę stabilnej bazy przemysłowej. Gotthard Heinrici zorganizował obronę Odry w trzech pasach na Wzgórzach Seelow, podczas gdy stolica, licząca blisko trzy miliony mieszkańców, przygotowywała się z pierścieniami obronnymi, wieżami przeciwlotniczymi oraz garnizonem złożonym z Wehrmachtu, Waffen-SS, Volkssturmu i Hitlerjugend. Stalin skoncentrował ponad dwa miliony żołnierzy, tysiące czołgów i dziesiątki tysięcy dział pod dowództwem Żukowa, Koniewa i Rokossowskiego. 16 kwietnia artyleria 1. Frontu Białoruskiego otworzyła ogień na Seelow. Niemiecki odwrót taktyczny ograniczył początkowe straty, ale przewaga liczebna i rywalizacja między frontami narzucona przez Moskwę wymusiły przełamanie 19 kwietnia. 20 kwietnia pierwsze pociski spadły na centrum miasta. 25 kwietnia zamknięto okrążenie pod Ketzin, a 9. Armia została zamknięta w kotle pod Halbe. Wewnątrz miasta grupy szturmowe posuwały się kwartał po kwartałe w stronę dzielnicy rządowej. 30 kwietnia nad Reichstagiem zawisła radziecka chorągiew. Tego samego dnia Adolf Hitler i Eva Braun odebrali sobie życie w Führerbunkerze. 2 maja Helmuth Weidling podpisał kapitulację garnizonu. W nocy z 8 na 9 maja Wilhelm Keitel podpisał w Karlshorst formalny koniec Rzeszy. Operacja kosztowała Armię Czerwoną ponad osiemdziesiąt tysięcy zabitych i zaginionych. Berlin, w dużej mierze zniszczony, został podzielony na sektory okupacyjne i ze siedziby władz państwowych stał się punktem zapalnym powojennej Europy.