Jak zrobić film o tym, czego nie widać? „Czarne słońce” – film kręcony w całkowitej ciemności

Jak opowiedzieć językiem filmu o świecie, którego nie można zobaczyć? „Czarne słońce” to eksperymentalny projekt filmowy poświęcony doświadczeniu utraty wzroku. Twórcy zdecydowali się na niezwykły zabieg: zdjęcia realizowano w całkowitej ciemności, przy użyciu podczerwieni. Dzięki temu także aktorzy i ekipa znaleźli się – choć tylko na czas realizacji – w rzeczywistości pozbawionej widzenia. Bohaterem filmu jest Grzegorz, związany z bydgoską Fundacją Światłownia, który sam stracił wzrok i prowadzi „Niewidzialną Linię” – telefon wsparcia dla ludzi tracących wzrok. W rozmowie po pokazie twórcy i bohater filmu opowiadają o kulisach powstawania „Czarnego słońca”, zdjęciach w podczerwieni, zastosowaniu dawnej techniki wirażowania, roli pamięci oraz o szczególnym znaczeniu audiodeskrypcji. Pada też pytanie znacznie szersze: czy audiodeskrypcja powinna być wyłącznie technicznym opisem obrazu, czy może stać się samodzielnym środkiem artystycznym? To również opowieść o utracie wzroku, przejściu przez żałobę i uczeniu się życia na nowo. „Można albo się poddać, albo iść do przodu” – mówi Grzegorz. „Czarne słońce” jest początkiem większego projektu. Jego twórcy chcą rozwijać go w kierunku pełnego metrażu.