22 / Σον παρχάρ’ τη Δανίαχας / Κιμιγιάν / Γιάννης Παρηγορίδης - Γιάννης Τσανασίδης
Giannis Tsanasidis
0:00 / 0:00
22 / Σον παρχάρ’ τη Δανίαχας / Κιμιγιάν / Γιάννης Παρηγορίδης - Γιάννης Τσανασίδης
10 467 просмотров · 5 лет назад
Giannis Tsanasidis
2,78 тыс. подписчиков
10 467 просмотров · 5 лет назад
Κιμιγιάν...
Σον παρχάρ’ τη Δανίαχας (Τικ)
Μουσική: Παραδοσιακή
Στίχοι: Κωνσταντίνος Παππαζίδης
Τραγούδι: Γιάννης Παρηγορίδης
Λύρα: Γιάννης Τσανασίδης
Νταούλι: Νίκος Φιλιππίδης
Ηχογράφηση: EastSide Studio
Μίξη-Mastering: Αλέξανδρος Καροτσέρης
Επιμέλεια στίχων: Κώστας Καρακασίδης
https://pontianlyrics.gr/songs/song-d...
Σον παρχάρ’ τη Δανίαχας
Έχασα την στερέα μ’
Περνίζω το καγκελορύμ’
Σην Κούσεραν μερέαν
Σον Θεόν βαρύν έν’ πουλί μ’
Ντ’ αποκαλάτσ̌ευσες με
Ατόσα λόγι͜α είν’ τσ’ εγάπ’ς
Έναν ’κι εύρες να λες με
Φοούμαι ’κι θα σύρ’κεται
Τσ’ εγάπ’ς αροθυμίαν
Σην κλαίην δίγ’ ατο πουλί μ’
Γιόξιμ’ σην μεθυσίαν
Κομμένα ομούτι͜α ας σον Θεόν
Και απλέρωτα μουράτι͜α
Ο κόσμον ’δεν ’κι φαίνεται
Αρ’ ας σ’ εμά τ’ ομμάτι͜α
⤛Γλωσσάρι⤜
παρχάρ’: ορεινός τόπος θερινής βοσκής
στερέα, η: το στήριγμα
περνίζω: περνώ απέναντι
καγκελορύμιν, το: ρυάκι φιδογυριστό
αποκαλάτσ̌ευσες: αποπήρες, μίλησες άσχημα
αροθυμία, η: νοσταλγία
κλαίη, η: κλάμα, στενοχώρια
γιόξιμ [λ.τ. yoksa]: ή
μεθυσίαν, η: μεθύσι
ομούτι͜α, τα [λ.τ. umut]: ελπίδες
απλέρωτα: ανεκπλήρωτα
μουράτι͜α, τα [αραβ. murad]: επιθυμίες, πόθοι
Κάποιες ιστορίες μένουν αναλλοίωτες στο πέρασμα του χρόνου όσον αφορά τη μορφή, το περιεχόμενο και τα χαρακτηριστικά τους και αμετάβλητες σχετικά με την ποιοτική, χρηστική και δημιουργική λειτουργία τους. Γίνονται μύθοι που ταξιδεύουν μνημονεύοντας το παρελθόν, διδάσκοντας το παρόν, καθορίζοντας και ολοκληρώνοντας το μέλλον. Τραγούδια που ηχούν ανακαλύπτοντας αλλοτινές εποχές, ερμηνεύοντας τα διάφορα πλαίσια και τις συνθήκες επιτέλεσης τους και διαγράφοντας την μετέπειτα πορεία τους προς την αιωνιότητα. Το/Η "Κιμιγιάν" είναι μυθικό φυτό με μαγικές, θαυματουργές και συγχρόνως ανεξήγητες ιδιότητες. Από πολλούς μάλιστα αμφισβητείται ιστορικά ακόμα και η ύπαρξή του. Παρ' όλα αυτά, ταξιδεύει διαχρονικά στους κόλπους της ποντιακής γλώσσας θέλοντας μεταφορικά να περιγράψει κάτι το σπάνιο, το πολύτιμο, το σημαντικό, το θαυμαστό, το δυσεύρετο, το θεραπευτικό. Η ιδιαιτερότητα και μοναδικότητα του αυτή μπορεί εύκολα να παραλληλιστεί με αυτήν της ποντιακής παραδοσιακής μουσικής, που διασώθηκε από τους προκατόχους μας και διαδίδεται μέχρι σήμερα προφορικά, αγγίζοντας την τελειότητα μέσα από την απλότητα και συγχρόνως την περιπλοκότητα της. Σκοπός αυτής της μουσικής παραγωγής είναι η ανάδειξη παραδοσιακών τραγουδιών, μέσα από μια σύγχρονη καλλιτεχνική προσέγγιση και προοπτική. Πρόκειται για επανεκτελέσεις κατά κύριο λόγο, που προέκυψαν αβίαστα μέσα από τη συνεργασία με τους τραγουδιστές και φίλους που συμμετέχουν.
Γιάννης Τσανασίδης