ไม่ต้องฝืน - Varlume

เมื่อก่อนเธอมองมา ฉันก็รู้ว่าเธอคิดอะไร วันนี้นั่งข้างกัน แต่เหมือนห่างกันไปไกล บทสนทนามีแค่ กินอะไร อยู่ที่ไหน ส่วนคำว่าคิดถึงหายไป...ตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ จากคนที่เคยโทรหา จนหลับคาสายทุกคืน กลายเป็นอ่านแล้ววาง โทรศัพท์ไว้ที่อื่น เรายังบอกรัก ทั้งที่ข้างในแทบกล้ำกลืน พยายามทำเหมือนเมื่อวานจะกลับคืน...ทั้งที่รู้ไม่มีทาง เราสองคนรู้ดี แต่ไม่มีใครกล้าพูดมันออกมา ยิ่งจับมือกันเอาไว้ ยิ่งรู้ว่าใจ...ไม่ได้อยู่ตรงนี้แล้ว ถ้าต้องฝืนกันขนาดนี้ ปล่อยมือกันดีไหม เมื่อคำว่ารักที่พูดทุกวัน มันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป อยู่เพราะกลัวต้องเสียกัน หรือยังเหลือเยื่อใย ถ้าหัวใจมันตอบไม่ได้...เราจะฝืนกันไปเพื่อใคร ฉันยอมเจ็บเพราะเราจบ ดีกว่าอยู่แล้วทรมาน ยอมเก็บเรื่องดี ๆ เอาไว้ ก่อนมันพังไปกว่านั้น อย่างน้อยครั้งหนึ่งเราก็เคยรัก เคยมีความสุขด้วยกัน ก่อนความรักที่เคยสวยงาม...จะกลายเป็นเหตุผลให้เราเกลียดกัน Yeah, maybe we changed, maybe nobody's wrong แค่ทางที่เคยเดินด้วยกัน วันนี้ไม่ใช่ทางของเราสอง เธอมีโลกของเธอ ส่วนฉันก็ยังประคอง สิ่งที่แตกไปนานแล้ว...ให้ดูเหมือนมันยังสมบูรณ์ I know, I know, เราต่างก็กลัวต้องเริ่มใหม่ กลัวคืนที่ไม่มีข้อความ ไม่มีคนถามว่าอยู่ไหน เลยเลือกอยู่ในความสัมพันธ์ ที่ไม่มีใครมีความสุขข้างใน เรียกมันว่าความผูกพัน...ทั้งที่ความรักไปนานแล้ว ไม่ต้องหาใครผิด ไม่ต้องคิดว่าใครแพ้ เธอไม่ได้เป็นคนร้าย และฉันเองก็ไม่ได้แย่ บางความสัมพันธ์หมดเวลา แม้สองคนพยายามดูแล ยิ่งซ่อมยิ่งเห็นบาดแผล...ที่เราซ่อนเอาไว้ So let it go, ก่อนเราจะจำกันแต่เรื่องร้าย ก่อนคำพูดดี ๆ ที่เหลือ จะถูกอารมณ์ทำลาย ถ้าวันหนึ่งบังเอิญเจอ ขอให้เรายังยิ้มให้กันได้ Better leave with love tonight...than stay until the love dies. ถ้าต้องฝืนกันขนาดนี้ ปล่อยมือกันดีไหม เมื่อคำว่ารักที่พูดทุกวัน มันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป อยู่เพราะกลัวต้องเสียกัน หรือยังเหลือเยื่อใย ถ้าหัวใจมันตอบไม่ได้...เราจะฝืนกันไปเพื่อใคร ฉันยอมเจ็บเพราะเราจบ ดีกว่าอยู่แล้วทรมาน ยอมเก็บเรื่องดี ๆ เอาไว้ ก่อนมันพังไปกว่านั้น อย่างน้อยครั้งหนึ่งเราก็เคยรัก เคยมีความสุขด้วยกัน ก่อนความรักที่เคยสวยงาม...จะกลายเป็นเหตุผลให้เราเกลียดกัน