Warun - W Głębi śpi Imię #11 (prod. Licho Records)

„W Głębi Śpi Imię” to jedenasty utwór z debiutanckiej płyty zespołu Warun — mrocznego projektu muzycznego inspirowanego słowiańską mitologią, dawnymi wierzeniami, rytuałem, naturą i ciężkim brzmieniem współczesnego rocka. Warun łączy słowiański folk, dark folk, pagan rock, industrial folk i cinematic metal. W brzmieniu zespołu spotykają się ciężkie gitary, transowe bębny, lira korbowa, smyczki, rytualne chóry, dźwięki lasu, elektronika i teksty zanurzone w symbolice dawnych ziem słowiańskich. Utwór „W Głębi Śpi Imię” jest bardziej intymnym, ciężkim i duchowym fragmentem albumu. To pieśń o pamięci rodu, przodkach, ziemi, ciszy i imionach, które nie znikają — tylko czekają głęboko pod powierzchnią świata. To nie jest klasyczna ballada! To powolny rytuał pamięci — ciemny, podniosły i pełen napięcia. Muzyka prowadzi w stronę miejsca, gdzie kończy się codzienny hałas, a zaczyna głos tych, którzy byli przed nami. Dla fanów brzmień w klimacie: The HU, Wardruna, Heilung, FAUN, SKÁLD, Garmarna, Bloodywood, SweetNoise, folk metal, dark folk, pagan rock, Slavic folk, industrial rock, muzyka słowiańska, muzyka rytualna. Projekt powstaje przy kreatywnym wykorzystaniu narzędzi AI — jako elementu współczesnego warsztatu produkcyjnego: do rozwijania kompozycji, aranżacji, brzmień, wokali i oprawy wizualnej. Koncepcja artystyczna, kierunek muzyczny, teksty, selekcja oraz finalna forma pozostają autorskim wyborem twórcy projektu. Warun — słowiański mrok, folkowy rytuał i ciężar współczesnego rocka. Subskrybuj kanał Licho Records, jeśli chcesz usłyszeć więcej muzyki inspirowanej słowiańską mitologią, dark folkiem, pagan rockiem i industrialnym brzmieniem. Tekst utworu: Warun – W Głębi Śpi Imię [Intro] Cicho. Nie każde imię trzeba wypowiedzieć. Nie każde zmarłe znika. Nie każda ziemia milczy. [Verse 1] W głębi śpi imię, którego nikt już nie zna. Pod ciężką gliną czasu czeka na nasz głos. W popiele dawnych domów, w kamieniu przy drodze, w zimnej wodzie studni został jego los. [Pre-Chorus] Nie pytaj, kto był pierwszy. Nie pytaj, kto odszedł sam. Kiedy noc dotyka ziemi, wszystkie ślady wracają tam. [Chorus] W głębi śpi imię, w ciemności trzyma czas. W głębi śpi imię, które pamięta nas. W głębi śpi imię, pod ciszą, krwią i snem. Kto usłyszy je raz, ten już nie będzie sam. [Verse 2] Na progu starej chaty wiatr układa kurz. W pustym sadzie po jabłoniach krąży chłodny duch. Nie ma twarzy bez ziemi, nie ma głosu bez ran. Kto zapomniał swoje źródło, ten nie znajdzie bram. [Pre-Chorus] Nie pytaj, czemu milczą. Nie pytaj, gdzie jest dom. Czasem najstarsza pieśń mówi przez pył i dym. [Chorus] W głębi śpi imię, w ciemności trzyma czas. W głębi śpi imię, które pamięta nas. W głębi śpi imię, pod ciszą, krwią i snem. Kto usłyszy je raz, ten już nie będzie sam. [Female Chant] Oj, imię stare, imię ciche, nieś się przez nocny las. Oj, ziemio głucha, ziemio żywa, oddaj to, co śpi w nas. Oj, głosie dawny, głosie niski, wróć przez popiół i mgłę. Niechaj ci, co byli przed nami, idą dziś obok mnie. [Bridge] Nie z marmuru. Nie z korony. Nie z kroniki. Nie z ksiąg. Z pól. Z progu. Z ogniska. Z rąk. Z kości. Z chleba. Z popiołu. Z krwi. Tam śpi imię. Tam jesteśmy my. [Breakdown] Niech wróci głos! Niech pęknie sen! Niech ziemia powie, kim jesteśmy!