عطار · از می عشقت چنان مستم | Attar · Persian Sufi Music

این غزل از اول تا آخر گِله است، و بیتِ پایانی‌اش همهٔ آن گِله را پس می‌گیرد. عطار تا آخرین نفس از معشوق می‌پرسد چرا پرده برنمی‌داری و چرا یاری‌ات این‌همه دیر می‌رسد، تا آنجا که خاکِ کویِ او را از هر مقامی بالاتر می‌داند؛ و بعد ناگهان می‌بیند مانع هرگز او نبوده است: «مانع خود هم منم در راه خویش». حتی نام و پیشهٔ خودش، عطار و عطاری، آخرین حجاب از آب درمی‌آید. 📜 شعر: عطار · غزل شمارهٔ ۴ گفتم اندر محنت و خواری مرا چون ببینی نیز نگذاری مرا بعد از آن معلوم من شد کان حدیث دست ندهد جز به دشواری مرا از می عشقت چنان مستم که نیست تا قیامت روی هشیاری مرا گر به غارت می‌بری دل باک‌نیست دل تو را باد و جگرخواری مرا از تو نتوانم که فریاد آورم زآنکه در فریاد می‌ناری مرا گر زمن بیزار گردد هرچه هست نیست از تو روی بیزاری مرا از من بیچاره بیزاری مکن چون همی بینی بدین زاری مرا گفته بودی کاخرت یاری دهم چون بمردم کی دهی یاری مرا پرده بردار و دل من شاد کن در غم خود تا به کی داری مرا مدتی خون خوردم و راهم نبود نیست استعداد بیزاری مرا نی غلط گفتم که دل خاکی شدی گر نبودی از تو دلداری مرا مانع خود هم منم در راه خویش تا کی از عطار و عطاری مرا منبعِ شعر (گنجور): https://ganjoor.net/attar/divana/ghaz... ────────── Attar of Nishapur spends this ghazal complaining to the Beloved: lift the veil, come now, do not turn away from a man in this state. In its last couplet he withdraws the whole complaint and sees that the only thing ever standing in the way was himself, his own name and trade. A classical Persian Sufi ghazal about the self as the final barrier to union. Original poem (Ganjoor): https://ganjoor.net/attar/divana/ghaz... NoorSunMusic ·    / @noorsunmusic   · @NoorSunMusic #موسیقی_سنتی #شعر_فارسی #عطار #آهنگ_فارسی #موسیقی_ایرانی