Dinamo Zagreb – Hajduk Split 1:0 (02.04.1989.)

U pitanju je derbi utakmica 23. kola Prvenstva Jugoslavije u fudbalu, u sezoni 1988/89. Dinamo je bio favorit pre utakmice, ali je na kraju uz dosta sportske sreće slavio pobedu, jer je Hajduk bio u najmanju ruku ravnopravan, a po stvorenim (ali i propuštenim) šansama za gol čak i bolji protivnik. Utakmica je obilovala žestokim duelima i oštrim startovima, što je bilo u tadašnje vreme sasvim normalno za derbije koje su igrali članovi tadašnje „velike četvorke“ jugoslovenskog fudbala. Utakmicu je vodila sudijska trojka iz Srbije (Milan Ćujić iz Beograda, sa pomoćnicima Grujicom Tomićem iz Beograda i Borom Radoševićem iz Prizrena), koja je na Maksimiru dočekana „na nož“ od samog početka utakmice, iako su sva trojica tog dana po prvi put sudili na tom stadionu. Naravno, u pitanju je bio oživeli nacionalizam na prostorima „Ex-Yu“ u to proleće 1989. godine. Njemu nije odoleo ni poznati zagrebački sportski TV komentator Božo Sušec, koji se tokom prenosa više puta okomio na sudiju, iako je ovaj sudio praktično bez greške (poništeni gol Hajduka na sredini snimka je greška pomoćnog sudije, a vidi se da je pomoćnik i loše stajao u trenutku mahanja nepostojećeg ofsajda). Na kraju snimka se i poznati beogradski sportski TV komentator Vladanko Stojaković bavi sudijom, ali braneći ga, uz citiranje sličnog stava drugih zagrebačkih kolega. Snimak ne sadrži prekid utakmice od strane sudije (tokom prvog poluvremena), kada je ceo stadion (oko 40.000 ljudi) skandirao „Slobo Srbine, čakija ti ne gine“, a preporuka FSJ svim sudijama je tada bila da se utakmica obavezno prekida kod svakog političkog skandiranja, gledaoci se upozoravaju i kod ponavljanja ekscesa se utakmica trajno prekida. Tu je sudija navukao dodatni gnev celog stadiona, a i TV komentatora.