Shar ala to dhawuni | शर आला तो धावुनी | Rasika Joshi #paramparikkavita #sharalato #rasikajoshi

A traditional story of Shravan Baal rendered in poetic musical form! शर आला तो, धावुनि आला काळ विव्हळला श्रावणबाळ हा! आई गे! दीर्घ फोडुनि हाक तो पडला जाऊन झोक. ये राजाच्या श्रवणी करुणा वाणी हृदयाचे झाले पाणी. त्या ब्राह्मणपुत्रा बघुनि शोकाकुल झाला नृमणी आसवे आणूनी नयनी तो वदला, हा हंत! तुझ्या नाशाला मी पापी कारण बाळा. मग कळवळुनि नृपास बोले बाळ कशी तुम्ही साधली वेळ मम म्हातारे मायबाप तान्हेले तरुखाली असतील बसले कावड त्यांची घेऊन मी काशीला चाललो तीर्थयात्रेला आणाया निर्मळ वारी मी आलो या कासारी ही लगभग भरुनि झारी जो परत फिरे, तो तुमचा शर आला या उरात रुतुनी बसला मी एकुलता पुत्र, कसा हा घाला मजवरती अवचित आला त्यां वृद्धपणी मीच एक आधार सेवेस आता मुकणार जा, बघतील ते वाट पाखरावाणी द्या नेऊन आधी पाणी. आहेत अंध ते दोन्ही दुर्वार्ता फोडू नका ही ही विनती तुमच्या पायी मजमाघारी करा तुम्ही सांभाळ होऊनिया श्रावणबाळ. परि झाकुनी हे सत्य कसे राहील? विधिलेख न होई फोल काळीज त्यांचे फाटुन शोकावेगे ते येतील माझ्यामागे, घ्या झारी ... मी जातो .. त्याचा बोल लागला जावया खोल सोडिला श्वास शेवटला तो जीवविहग फडफडला तनुपंजर सोडुनि गेला दशरथ राजा, रडला धायी धायी अडखळला ठायी ठायी