Σαν πέτρα στην καρδιά μου

Σαν πέτρα στην καρδιά μου Στους δρόμους της Θεσσαλονίκης, η νύχτα ξέρει τ’ όνομά μου, με ένα ποτήρι στο τραπέζι, μιλάω μόνο με τη σκιά μου. Τα μάτια σου ακόμα καίνε, σαν κάρβουνα μες στην ψυχή μου, κι όσα δεν είπα εκείνο το βράδυ, γυρίζουν πάλι στη σιωπή μου. Κι αν έχω μάθει να γελάω, η καρδιά μου δεν ξεχνάει, κάθε ζεϊμπέκικο που χορεύω, τ’ όνομά σου τραγουδάει. Πονάω, πονάω, μα δεν θα λυγίσω, για σένα ακόμα θα ξενυχτήσω. Κι αν όλος ο κόσμος μου γίνει φωτιά, θα κρατήσω το δάκρυ βαθιά στην καρδιά. Πονάω, πονάω, κι ας είσαι μακριά, η αγάπη σου μένει σαν πληγή ανοιχτή πια. Κι αν πέσω απόψε, θα σηκωθώ, με το ζεϊμπέκικο θα σε ξεχάσω — ή θα πεθάνω εγώ. Το μπουζούκι κλαίει απόψε, κι η πόλη πίνει μοναξιά, κάθε χορδή και μια ανάμνηση, κάθε στροφή και μια μαχαιριά. Δεν σου ζητάω να γυρίσεις, ούτε συγγνώμη, ούτε φιλιά, μόνο να ξέρεις πως σε αγάπησα, πιο δυνατά απ’ τη λογική μου την καρδιά. Κι αν αύριο ξημερώσει, δεν ξέρω πού θα με βρει, μα απόψε το μπουζούκι θα πει όσα δεν είπα εγώ. Πονάω, πονάω, μα δεν θα λυγίσω, για σένα ακόμα θα ξενυχτήσω. Κι αν όλος ο κόσμος μου γίνει φωτιά, θα κρατήσω το δάκρυ βαθιά στην καρδιά. Πονάω, πονάω, κι ας είσαι μακριά, η αγάπη σου μένει σαν πληγή ανοιχτή πια. Κι αν πέσω απόψε, θα σηκωθώ, με το ζεϊμπέκικο θα σε ξεχάσω — ή θα πεθάνω εγώ. Παίξε, μπουζούκι μου, πιο δυνατά, να σπάσει η νύχτα στα δυο, κι αν η καρδιά μου δεν αντέχει άλλο, ας γίνει ο πόνος τραγούδι κι αυτό. Πονάω, πονάω, κι ας είσαι μακριά, η αγάπη σου μένει σαν πληγή ανοιχτή πια. Απόψε χορεύω, απόψε θα πιω, κι ό,τι αγάπησα... θα το αποχαιρετώ. #Rebetiko #Zeibekiko #GreekMusic #Bouzouki #Ρεμπέτικο #Ζεϊμπέκικο #ΕλληνικήΜουσική #Μπουζούκι #GreekSong #Thessaloniki