ایران؛ ۳۰ سال بعد: گفتاری از شروین وکیلی

شروین وکیلی زاده‌ی تهران است، به سال ۱۳۵۳. در دانشگاه تهران جانورشناسی را با گرایش فیزیولوژی اعصاب تا کارشناسی ارشد خوانده و جامعه‌شناسی را با گرایش فرهنگ تا همین مقطع. دکترای جامعه‌شناسی‌اش با گرایش سیاسی را هم از دانشگاه علامه طباطبایی گرفته است. طی دهه‌های گذشته در مدارس و دانشگاه‌ها درس داده، چند سازمان فرهنگی تأسیس کرده، در رسانه‌های عمومی و دانشگاهی حضوری فعال داشته و بیش از ۱۴۰ کتاب و سیصد مقاله نوشته و منتشر کرده است. به موسیقی و نقاشی و کوهنوردی و هنرهای رزمی علاقه دارد و اهل سفر و جهانگردی است. رویکردش در همه‌ی پژوهش‌هایش در چارچوب نظریه‌ی سیستم‌های پیچیده جای می‌گیرد و دستگاهی نظری به اسم زُروان در این بستر پیشنهاد کرده است. بخش مهمی از کارهایش به فرهنگ و تمدن ایرانی مربوط می‌شود و از نمایندگان موضع ایرانشهری و مدافع هویت ایرانی است.