Nowe buty/ Nuevos zapatos

​„Nowe buty” to muzyczno-poetycka opowieść o zmęczeniu ludzką wędrówką, bolesnym poszukiwaniu sensu i powrocie do tego, co w życiu najprawdziwsze. ​Metafora znoszonych butów i rozdartego wiatrem żagla staje się symbolem życiowych ran, bezdroży i chwil zwątpienia, w których człowiek pragnie ucieczki ponad chmury. Ostateczna mądrość przynosi jednak ukojenie: skrzydła do lotu nie rodzą się z ucieczki ani iluzji, lecz wyrastają z prawdy – a prawda najpełniej rozkwita blisko ziemi, w pokorze wobec własnego losu i w gotowości, by na nowo zszyć swoje buty i iść dalej. ​Utwór łączy w sobie dwa języki – hiszpański i polski – tworząc wielowymiarowy, dramatyczny dialog duszy. Surowy lament wokalny, pełen emocjonalnych pęknięć, szeptów i rozdzierającego krzyku, splata się z oszczędnym, przejmującym brzmieniem gitary klasycznej, głębokim basem i andaluzyjskim pulsem. To pieśń drogi: mroczna, intymna, dojrzała i oczyszczająca. ​Tekst wiersza: ​Droga daleka, a buty znoszone i ciągle prowadzi bezdrożem, może już kroki na chwilę zatrzymam i dalej... popłynę gdzieś morzem? ​Lecz biały żagiel na łodzi starej przetarty wiatrem, dziurami... Więc stoję w miejscu, a myśl ucieka, by lecieć gdzieś pod chmurami. ​Do latania potrzebne są skrzydła, co rosną, gdy w prawdzie się żyje, a ona przy ziemi najpełniej wyrasta, więc dziś... nowe buty uszyję. ​Słowa i koncepcja: Magdalena Szymańska Muzyka i aranżacja: Projekt autorski (432 Hz) ​#NoweButy #NuevosZapatos #PoezjaŚpiewana #MuzykaDuszy #Lament #GitaraHiszpańska #Poezja #Sztuka #432Hz