Vol.102 | មនុស្សលោកនេះមិនងាយបានស្តាប់ធម៌ទេ លោកគ្រូ កែវ វិមុត្ត

Vol.102 | មនុស្សលោកនេះមិនងាយបានស្តាប់ធម៌ទេ លោកគ្រូ កែវ វិមុត្ត ពាក្យសម្ដីនេះឆ្លុះបញ្ចាំងយ៉ាងច្បាស់អំពីការពិតដ៏ជ្រាលជ្រៅក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា ព្រោះថាការបានកើតមកជាមនុស្សបានដោយកម្រហើយ ការបានស្ដាប់ធម៌ទេសនា ឬបានជួបប្រទះនឹងព្រះពុទ្ធសាសនាក៏ជារឿងដែលកម្រជាងនេះទ្វេដងទៀត។ ក្នុងគម្ពីរព្រះពុទ្ធសាសនា ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់តែងតែឧបមាការបានកើតជាមនុស្ស និងការបានស្ដាប់ធម៌ដ៏បរិសុទ្ធថាជាកិច្ចដ៏លំបាកបំផុត ដូចជាអណ្តើកខ្វាក់ក្នុងសមុទ្រធំ លូកក្បាលងើបឡើងចំរន្ធក្តារមួយដែលរអិលបោកបក់តាមរលក ១០០ឆ្នាំម្តងដូច្នោះឯង។ ហេតុផលដែលធ្វើឱ្យមនុស្សលោកមិនងាយបានស្ដាប់ និងយល់ធម៌ពិត មានកត្តាចម្បងៗដូចខាងក្រោម៖ អវិជ្ជា និងតណ្ហាបាំងខាំង៖ សត្វលោកត្រូវកិលេសគឺសេចក្តីល្ងង់ខ្លៅ និងសេចក្តីត្រូវការខុសប្រក្រតីគ្របដណ្តប់លើចិត្ត ធ្វើឱ្យចំណាប់អារម្មណ៍បាក់ទៅរកតែរឿងលោភលន់ កំហឹង និងការសប្បាយភ្លើតភ្លើនតាមទ្វារទាំងប្រាំមួយ គ្មានពេលគិតពីរឿងធម៌អាថ៌ឡើយ។ ភាពមមាញឹកក្នុងលោកីយ៍៖ ជីវិតប្រចាំថ្ងៃត្រូវរវល់នឹងការរកស៊ីចិញ្ចឹមជីវិត ការប្រជែងគ្នា ការបារម្ភពីគ្រួសារ និងសម្ពាធសង្គម ធ្វើឱ្យពេលវេលាសម្រាប់ស្ងប់ស្កាត់ដើម្បីស្តាប់ ឬពិចារណាធម៌មានតិចតួចក្រៃលែង។ ភាពកម្រនៃព្រះធម៌៖ ការបានជួបប្រទះនូវព្រះពុទ្ធសាសនា ឬកល្យាណមិត្តដែលពូកែពន្យល់ធម៌តាមផ្លូវត្រូវ មិនមែនជារឿងកើតឡើងបានគ្រប់ពេលនោះទេ។ ពេលខ្លះសត្វលោកកើតឡើងក្នុងសម័យកាលដែលគ្មានព្រះពុទ្ធ ឬគ្មានអ្នកចង្អុលបង្ហាញផ្លូវត្រូវ (អាកាលិកកកាល)។ ទោះបីជាការបានស្តាប់ធម៌ជារឿងពិបាកក៏ដោយ ប៉ុន្តែបុគ្គលណាដែលបានកសាងកុសលបារមីមក នឹងមានឱកាសបានស្តាប់ បានគិត (ចិន្តាមយបញ្ញា) និងបានអនុវត្ត (ភាវនាមយបញ្ញា) ដើម្បីដកខ្លួនចេញពីកួចទុក្ខនេះបាននៅទីបំផុត។