Onlar Yaşadı Ben Yazdım

Bayburt’ta okuduğum 452. kitap. 2026/75. Kitap: Onlar Yaşadı Ben Yazdım. Kemal Varol'dan okuduğum 9. kitap. Onlar Yaşadı Ben Yazdım, 168 sayfalık bir öyküdür. Kitapta 12 öykü bulunmaktadır. Bu öyküler dışında ön söz yerine; "Bütün Hikâyelerin Başında" adlı bölümde kitaptaki öykülerin yazılma amacı ve Varol'un edebiyata bakışına ilişkin bilgilere yer verilmiştir. Kitap, "hikâye ile anı arasında kalan" bir kitaptır. Üst kurmacanın bütün olanaklarından faydalanan sanatçı, arkadaşlarından ya da tanıdığı kimselerden dinlediği hikâyeleri o muhteşem üslubuyla hikâyeleştirmiştir. Hikâyelere başlamadan önce yazdıkları ise anı niteliği taşımaktadır. Bazı hikâyelerin gerçekten yaşadığını belirten Kemal Bey, sinematografik ögelerle dolu bir kitabı edebiyatımıza armağan etmiştir. Var olsun. Kitaptan bazı alıntılar: 📌 Ben yazıdan bir dünya kurarken onlar yaşamakla meşguldü (13). 📌 Kimileri yaşamak için kimileri yazmak için gelirdi bu hayata (14). 📌 Daha en başta, yaşamaktansa yazmanın karşı konulamaz büyüsüne yenildim (15). 📌 Bu dünyaya sadece yalan söylemek, insanları terse yatırmak, birilerini yalanlarıyla oyalamak, dışlanmışları, bir köşede kalmışları, kendilerini iyi hissetmeyenleri avutmak için gelmişti sanki (19). 📌 Bir zamanlar dizinin dibinde ağzı açık şekilde ona hayranlıkla bakan çocuk şimdi ona öğütler veriyordu (20). 📌 İçimdeki kederi üç sessiz noktayla geçiştiremezdim (26). 📌 Bir hikâyenin gerçek olup olmadığına her zaman hayat karar verir, biz değil (28). 📌 Annem bütün anneler gibi kocasıyla oğlunun arasında kalmıştı (35). 📌 Öyleydi çünkü: Bizde babalar söyledikleriyle değil söylemedikleriyle anlaşılmayı beklerdi (36). 📌 Hikâye hikâyeyi açar. Öteden beri böyledir (42). 📌 Bazı insanlar anlatmak için gelir dünyaya, bazıları dinlemek için (42). 📌 Ama hiçbir aşk sonsuza kadar sürmezmiş. Ölüm baki, aşk sonluymuş (44). 📌 Atların bazen yarış için değil içlerindeki bir ukde için de koştuklarını hatırladı (47). 📌 İnsanın nefesi kendisine batar mı? Batıyormuş meğer (50). 📌 O portakalı ikimiz de yiyemedik o akşam. Çünkü bazı nesneler gidip bir hikâyeye yapışıyor ve bir ömür orada yaşamaya devam ediyordu (52). 📌 Yoksul ve mutsuz evlerin uykusu çabuk gelirdi çünkü (56). 📌 Uyuyun, erken uyursanız kendinizle uğraşmazsınız (56). 📌 Hikâyeciler şairlerden daha mutluymuş. Esasında en mutlularımız romancılar. Şiir kahırdan başka bir şey vermiyor insana (62). 📌 Parasızlıkla baş etmek zordu (64). 📌 Belki de insanın bir hikâyeye sahip olması için o hikâyeye hazır olması gerekiyordu (68). 📌 Acı geçiyor. Acı elbette geçiyor. Acı çekmiş olmak geçmiyor (69)! 📌 Gayesi bitince insan da biter (73)! 📌 İnsan bazen bile bile hiç gelmeyecek bir ata oynar (76). 📌 Bazı insanların sesleri yoktur (82). 📌 En ağır hikâye hayat değil, ölümdür (91). 📌 Herkes ölüyordu ama siyasetçilerle darbecilere hiçbir şey olmuyordu (93). 📌 İnsanın parası arttıkça dostu da artarmış (122). 📌 Kadınların ruhunu kavrayan her erkek rahat ederdi bu dünyada (143). 📌 Bazı aşklar yaşarken değil bitince kıymete binerdi (147). 📌 Bazı insanlar birlikteyken değil de ayrıyken aşka düşerdi (147). 📌 Susanların derdi daha ağır olurdu (152). 📌 Yok yere uğraşıyordum. Yazının baştan çıkarıcılığına karşı koymalıydım artık (168). Mutlaka okumalısınız. ☺️ Diğer Kemal Varol Kitap İncelemeleri: 1. Bakiye:    • Kemal Varol | Bakiye   2. Kin Divanı:    • Kemal Varol 2: Kin Divanı   3. Sahiden Hikâye:    • Kemal Varol 3: Sahiden Hikâye   4. Onu Sevdiğim Zamanlar:    • Kemal Varol 4: Onu Sevdiğim Zamanlar