Перейти к содержимому

Pielgrzym (Janusz Radek – Cyprian Kamil Norwid) – Janusz Radek

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego

0:00 / 0:00

Pielgrzym (Janusz Radek – Cyprian Kamil Norwid) – Janusz Radek

10 158 просмотров · 3 года назад
Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego
1,55 тыс. подписчиков
10 158 просмотров · 3 года назад
Muzyka: Janusz Radek Słowa: Cyprian Kamil Norwid Aranżacja: Paweł Tomaszewski Głos: Janusz Radek Fortepian: Paweł Tomaszewski Skrzypce 1: Paulina Mastyło-Fałkiewicz Skrzypce 2: Sara Malinowska Altówka: Agnieszka Klahs Wiolonczela: Kinga Bacik Producent: Gabi Gusztyn-Popławska Produkcja muzyczna: Jan Stokłosa Realizacja nagrań/edycja: Tomasz Budkiewicz Mix: Łukasz Mucha Mastering: Magdalena Piotrowska ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Nad stanami jest i stanów-stan, Jako wieża nad płaskie domy Stercząca, w chmury… Wy myślicie, że i ja nie Pan, Dlatego że dom mój ruchomy Z wielbłądziej skóry… A przecież ja – aż w nieba łonie trwam, Gdy ono duszę mą porywa, Jak piramidę! Dopokąd idę, przecież i ja… Dopokąd idę, przecież i ja – ziemi tyle mam, Dopokąd idę, przecież i ja – ziemi tyle mam, Ile jej stopa ma pokrywa. Dopokąd idę, przecież i ja… Dopokąd idę, przecież i ja – ziemi tyle mam, Dopokąd idę, przecież i ja – ziemi tyle mam Ile jej stopa ma pokrywa. A przecież ja – aż w nieba łonie trwam, Gdy ono duszę mą porywa, Nad stanami jest i stanów-stan, Jako wieża nad płaskie domy Stercząca w chmury... Wy myślicie, że i ja nie Pan, Dlatego że dom mój ruchomy Z wielbłądziej skóry. Przecież ja – aż w nieba łonie trwam, Gdy ono duszę mą porywa, Jak piramidę! Dopokąd idę, przecież i ja… Dopokąd idę, przecież i ja – ziemi tyle mam, Dopokąd idę, przecież i ja – ziemi tyle mam Ile jej stopa ma pokrywa. Dopokąd idę, przecież i ja… Dopokąd idę, przecież i ja – ziemi tyle mam, Dopokąd idę, przecież i ja – ziemi tyle mam, Ile jej stopa ma pokrywa. Dopokąd idę, przecież i ja – ziemi tyle mam, Dopokąd idę, przecież i ja – ziemi tyle mam, Ile jej stopa ma pokrywa. A przecież ja – aż w nieba łonie trwam, Gdy ono duszę mą porywa…