କବୟିତ୍ରୀ ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ ମହାପାତ୍ରଙ୍କ { ଆହତ ଆବେଗର ଝରା ଶେଫାଳୀ } #manarabhasaparibara

​ରାତିର ନୀରବତାରେ ଲୁଚିଥିବା ସେହି ବ୍ୟଥା, ଭୋର ସକାଳେ କହେ କେବଳ ଝରା ଶେଫାଳୀର କଥା। ଆହତ ଆବେଗ ଗୁଡ଼ିକ ଯେବେ ମନରେ ପ୍ରକମ୍ପିତ ହୁଏ, ଝରି ପଡ଼େ ଶେଫାଳୀ ପରି, କାହାରିକୁ କିଛି ନ କହି କୁହେ। ​କୋମଳ ପାଖୁଡ଼ା ତଳେ ଲୁଚି ରହିଥାଏ କେତେ ଯେ କାହାଣୀ, ସମୟର କୋହରେ ସବୁକିଛି ଯାଏ ଅଜଣା ହୋଇ ଜାଣି। ତଥାପି ସେ ସୁନ୍ଦର, ତଥାପି ସେ ପବିତ୍ର ଏ ମାଟିର ବକ୍ଷେ, ଆହତ ଆବେଗର ସ୍ମୃତି ସାଉଁଟି ରଖେ ଜୀବନର ପ୍ରତି କ୍ଷଣେ। ​ଶେଫାଳୀର ଏହି ଝରିଯିବା କେବଳ ଏକ ବେଦନା ନୁହେଁ, ବରଂ ନୀରବ ସାଧନା ଏବଂ ଆତ୍ମସମ୍ମାନର ଏକ ମୂକ ପ୍ରତିଫଳନ ଅଟେ। ମନର ଭାଷା ପରିବାର ଏବଂ ଜୀବନ ସେବା ଫାଉଣ୍ଡେସନ ତରଫରୁ ଆୟୋଜିତ ମୁକ୍ତମଞ୍ଚ{ ଭାବର ଝଙ୍କାର 2.0 } ରେ ନିଜର ସୁନ୍ଦର ଭାବମୟ କବିତା ପରିବେଷଣ କରି ମଞ୍ଚରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମନଛୁଆଁ କବିତା କବୟିତ୍ରୀ ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ ମହାପାତ୍ର ଙ୍କ କବିତା