Çok Yorgunum Ama Uyumuyorum: Beynin Gündüzden Çaldığın Zamanı Geri İstiyor

Saat gecenin bir buçuğu. Göz kapakların ağırlaşmış, bütün gün ayaktasın ve yastık sadece bir kol uzakta duruyor ama sen hala telefonu kaydırmaya devam ediyorsun. Bu sahne sana tanıdık mı? Bu videoda çok yorgunken bile neden uyumaya direndiğimizi konuşuyoruz. Bu bir tembellik ya da kendini sabote etme değil. Videoda neler var: Beden yorgunluğu ile zihin yorgunluğunun aynı seviyede olmaması ve yatağın dinlenme yeri olmaktan çıkıp düşünme alanına dönüşmesi Gündüz kendine hiç vakit ayıramamak ve gece sessizlikte kontrolü geri alma çabası - gündüz çalınan zamanı geceden geri almaya çalışmak Yorgunken irade kasının da yorulması, beynin ödül sisteminin parlak ve kolay eğlenceyi seçmesi İçindeki gündüzcü ve gececi nöbetçi benzetmesi (Bu kısım bir varsayım / benzetme, bilimsel tanımlama değil) Uyku baskısı ve iç saatin (gece gündüz ritminin) akşam el sıkışamaması, kahve ve parlak ekranın bu anlaşmayı bozması Yatakta düşünme alışkanlığı ve telefonla oyalanarak düşünceleri erteleme Çocukluktan gelen bir şeyleri kaçırma hissinin yetişkinlikte de devam etmesi Bedenin verdiği yanma, esneme, odaklanamama sinyallerinin normalleştirilmesi ve geçici alarm hali Çözüm olarak suçlamak yerine fark etmek: Gündüze 5 dakikalık kendine ait bir an katmak, beden sinyallerini dinlemek, uyku için iniş pisti oluşturmak Bir dahaki sefere gözlerin yanarken hala telefonu bırakamıyorsan kendine kızma. Belki de mesele daha erken yatmak değil, gündüze biraz gece katabilmek. #Uyku #UykuPsikolojisi #Yorgunluk #GeceDüşünceleri #KendineZamanAyırmak