Մայրս

Մայրս Ասում են՝ մայրս...նա ճերմակել է, Եվ ծերացել են ձեռքերը նրա, Ինձ միշտ սպասող տխուր աչքերը Կնճիռների մեջ թաղված են հիմա։ Ասում են, մայր իմ, անվերջ լացում ես, Եվ օրորոցս փայփայում, սիրում... Հիշելով կյանքի անցած օրերը՝ Իմ շիրմաքարին ծաղիկներ բերում։ Ասում են, մայր իմ, դու չես կռացել, Կյանքի ու մահվան դատարկի առաջ, Իմաստությունդ անգամ չի ծնկել՝ Անիմաստության խնջույքից արբած։ Եվ դու քայլում ես ժամանակի մեջ՝ Փնտրելով այնտեղ թելը իմ կյանքի, Փնտրելով այնտեղ կյանքի մի նոր էջ, Որտեղ քո որդին «մա՜յր իմ» կկանչի։ Դու ինձ ներել ես ամեն մեղքերում, Ամեն քայլիս մեջ միշտ մայր ես եղել, Եվ այս անգամ էլ ներվել եմ ուզում, Որ մայրությունդ կիսատ եմ թողել։ Վերջին աղոթքս՝ դա լոկ ցավեր չեն, Դա իմ խնդրանքն է... ների՛ր քո որդուն, Որ քո նվիրած կյանքի փոխարեն Այս սառը քարն է նա քեզ նվիրում: Էդ 04/07/2024 @հեղինակային իրավունք