Eğer 80'lerde Bir Kedi Sahiplenseydin?

1986, bir kasım akşamı. Dokuz yaşındasın ve montunun fermuarından iki kulak çıkıyor. Annen tek bir cümle kuruyor: "Bu kedi bu eve girmeyecek." O kedi o eve 18 yıl girip çıkacak. Mama yokken kasaptan alınan ciğer, sobanın dibindeki paspas, tüplü televizyonun üstü, kimsenin kısırlaştırmayı duymadığı yıllarda mahalleye dağıtılan yavrular, ankesörlü telefonda biten jeton ve 17 Ağustos 1999 gecesi. 80'lerde ve 90'larda bir kediyle büyümek böyleydi. 00:00 Bu kedi bu eve girmeyecek 00:32 1986 · Bakkalın arkasındaki yavru 01:37 1986 Aralık · Soba borusunun dibi 02:52 1988 Bahar · Dolaptaki dört yavru 04:13 1990 Ekim · Tekir eve dönmüyor 05:18 1992 · Kapalı kapının önünde 06:07 1995 Eylül · Ankara ve saks mavisi tasma 07:20 1999 Ağustos · Deprem gecesi 08:30 2003 Yılbaşı · 17 yıldır aynı miyav 09:28 2004 Bahar · Ayak ucundaki yer 10:21 2019 Kasım · Kapıdaki iki kulak Hikâyedeki kedi davranışları gerçek: yorganı yoğurmak, kapıya bırakılan av, dik kuyrukla karşılama, yanağını sürterek koku bırakmak. Kedilerin depremi önceden sezdiği ise sık anlatılır ama bilimsel olarak henüz kanıtlanmadı. Hikâye kurgudur; benzerini yaşamış binlerce aileden ilham aldı. 17 Ağustos 1999 depreminde hayatını kaybedenleri saygıyla anıyoruz. Sizin çocukluğunuzun kedisinin adı neydi? Yorumlara yazın. Ben Tekir Efendi. Kedinizi, kedinin gözünden anlatıyorum. Yeni hikâyeler için abone olun. Müzik: "Pulsar" – The Grey Room / Density & Time (YouTube Ses Kitaplığı) #kedi #80ler #tekirefendi