माझ्या वाढदिवशी मुलगा म्हणाला, “आई, आज वेळ नाही...” पण हॉटेलमध्ये जे पाहिलं त्याने मी हादरले!

सत्तराव्या वाढदिवशी सुलभाच्या मनात एकच इच्छा होती—आपला एकुलता एक मुलगा सुबोध आज आपल्यासोबत थोडा वेळ घालवेल. सकाळपासून ती त्याची वाट पाहत होती. त्याच्या आवडीचे कांदेपोहेही तिने प्रेमाने बनवले होते. पण दिवसभर वाट पाहूनही मुलगा आला नाही. शेवटी फोन केल्यावर सुबोध म्हणाला, “आई, आज जमणार नाही... मुंबईला एक महत्त्वाची मीटिंग आहे.” मुलगा येणार नाही हे ऐकून सुलभाला खूप वाईट वाटलं. पण आपल्या सत्तराव्या वाढदिवशी घरात एकटं बसून रडण्यापेक्षा तिने स्वतःसाठी काहीतरी वेगळं करण्याचं ठरवलं. कपाटात जपून ठेवलेली पती माधवरावांनी दिलेली पैठणी नेसून ती एकटीच वाढदिवस साजरा करण्यासाठी एका आलिशान हॉटेलमध्ये पोहोचली. पण हॉटेलमध्ये पाऊल टाकल्यानंतर तिच्या नजरेसमोर जे दृश्य आलं, त्याने ती जागीच थबकली... मुंबईला महत्त्वाच्या मीटिंगसाठी गेल्याचं सांगणारा तिचा मुलगा तिथेच होता! समोर त्याची बायको आणि सासूबाई होत्या आणि तिघांची पार्टी रंगात आली होती. आपल्याच मुलाने इतकं मोठं खोटं का बोलावं? ज्या आईने आयुष्यभर त्याच्यासाठी सर्व काही केलं, तिच्या वाढदिवशी तिच्यासाठी थोडासाही वेळ का नसावा? त्या क्षणी सुलभाने कोणताही तमाशा केला नाही. ती शांतपणे तिथून निघून घरी आली. पण त्या रात्री तिला पती माधवरावांनी अनेक वर्षांपूर्वी केलेली एक महत्त्वाची व्यवस्था आठवली... आणि मग सुलभाने असा एक निर्णय घेतला, ज्याची कल्पनाही सुबोध आणि राधिकाने केली नव्हती. तिने नेमकं काय केलं? दुसऱ्याच दिवशी सुबोध घाबरून आईच्या दारात का पोहोचला? आणि एका आईच्या प्रेमापेक्षा तिचा स्वाभिमान किती महत्त्वाचा ठरला? हे जाणून घेण्यासाठी ही भावनिक आणि मनाला भिडणारी मराठी कौटुंबिक कथा शेवटपर्यंत नक्की ऐका. तुमच्या मते सुलभाने घेतलेला निर्णय योग्य होता का? कथा ऐकल्यानंतर तुमचं मत कमेंटमध्ये नक्की सांगा. कथा आवडली तर व्हिडिओला Like करा, आपल्या मित्र-परिवारासोबत Share करा आणि अशाच हृदयस्पर्शी मराठी कथा ऐकण्यासाठी चॅनेलला Subscribe करा. #मराठीकथा #MarathiStory #भावनिककथा #कौटुंबिककथा #आईमुलगा #MarathiKathaDisclaimer: ही कथा पूर्णपणे काल्पनिक असून केवळ मनोरंजनासाठी तयार करण्यात आली आहे. या कथेमधील पात्रे, घटना, ठिकाणे किंवा प्रसंग यांचा कोणत्याही वास्तविक व्यक्ती, जिवंत किंवा मृत, यांच्याशी काहीही संबंध नाही. जर कोणतीही साम्य आढळले तर तो केवळ योगायोग समजावा. या कथेमधून कोणत्याही व्यक्ती, समाज, व्यवसाय किंवा नातेसंबंध यांचा अपमान करण्याचा कोणताही हेतू नाही. This story is completely fictional and created only for entertainment purposes. All characters, events, locations, and incidents in this story are purely imaginary and have no connection with any real person, living or dead. Any resemblance to actual persons or events is purely coincidental. The purpose of this story is only entertainment, and it does not intend to hurt or disrespect any person, community, profession, or relationship.