Sterkari

Ég trúði hverju orði sem þú sagðir, byggði framtíðina á því, en traustið hvarf í einni andrá þinn innri mann þú sýndir mér en sárast var að næstum trúa því, halda að sökin væri mín. En tárin sem ég felldi, þau falla ekki meir, því ástin sem þú skildir eftir er ómerk fyrir mér. Ég rís upp úr rústunum, þó rigni af og til. Ég ber mín sár með stolti og sæmd, finn hamingjuna senn. Ég bognaði en stóð upp aftur, ég brotnaði ekki við þitt þref. Ég stend hér enn, er sterkari og stíg mín eigin gæfuskref. Ég sá þig standa þarna með hjartað lokað kalt, og hjartað mitt það hrundi, því ég hafði gefið allt. En djúpt í öllum sárum harmi fann ég þá seiglu sem ég á. Mundu að sú sem þú braust niður mun hærra rísa en þú munt ná. En tárin sem ég felldi, þau falla ekki meir, því ástin sem þú skildir eftir er ómerk fyrir mér. Ég rís upp úr rústunum, þó rigni af og til. Ég ber mín sár með stolti og sæmd, finn hamingjuna senn. Ég bognaði en stóð upp aftur, ég brotnaði ekki við þitt þref. Ég stend hér enn, er sterkari og stíg mín eigin gæfuskref. Það tekur tíma að gróa og treysta upp á nýtt. Sum kvöld renna tárin og kuldinn læðist inn. En ég vel mig, ég vel lífið, ég vel að halda ótrauð inn í daginn, því sú sem ekki brotnar lifir af, sterkari. Ég rís upp úr rústunum, þó rigni af og til. Ég ber mín sár með stolti og sæmd, finn hamingjuna senn. Ég bognaði en stóð upp aftur, ég brotnaði ekki við þitt þref. Ég stend hér enn, er sterkari og stíg mín eigin gæfuskref. Ég stend hér enn, er sterkari og stíg mín eigin gæfuskref.