Beton Uterus - Dark Ambient Experimental

Dışarıdaki dünyadan kaçıp sığınılan mekanik bir rahim. Demir raylardan bir göbek kordonu. Henüz bir hiçken, henüz kimse değilken, doğmaya karşı duyulan korku. Bir beton uterusun içinde, ışığa püskürtülmeyi bekleyen bir varoluş. Henüz çıkmaya hazır olmayanlara. ─── İyi dinlemeler. ─── Parça: Beton Uterus Tarz: Spoken Word Söz: Mahir Korkmaz ─── ŞARKI SÖZLERİ Tünelin beton kaburgaları, Göğsümü sarıyor, Duvarlar terliyor, Tavan enseme eğiliyor, Bir fabrikanın rahminde, Adımı unutuyorum, Açılıp, Kapanan, Çelik kapılar, Nefes alan, Pürüzsüz duvarlar, Burada, Her cenin eşit, Her pişmanlık, Dikey büyüyor. Katran kokulu, O ıslak karanlık. Paslı borular, Emziriyor beni. Ağzımda metalin tadı. Bir tüpün içinde. Kırmızı bir yumurtayım. Siyah raylar... Göbek kordonum. Dışarıda, beyaz canavar, bizi bu dar karanlık, Saklıyor. Bu boğucu kıvrım. Bu kusursuz sığınak. Annem, Belki de bir tren. Gürültüsü, Karnıma dolanıyor. Her yaklaşan vagon göğsümde, Atan ikinci bir kalp. Camdan tüneller. Havalandırmadan üflenen, Sentetik oksijen. Bizi nizama hazırlayan O steril tren. Dışarıda özgürlük var. Kirli bir leke gibi. Buraysa... Mekanik bir rahim. Dikey bir mülteci kampı. Bildiğim tek güvenli ülke. Karanlığın emniyetli emziğini, Söküp almayın, Ağzımdan. Bizi ışığa püskürtecek bu çelik piston. Steril. Dik. Tünel kan kokuyor. Pas değil, Yalnızca. Et. Kemik. Kilitlenmiş bir doğumun, Kokusu. Rasyonel bir uyku. İkiyüz yirmi sekiz numaralı hücre. Bırakın kalayım burda. Henüz çıkmaya hazır değilim. Henüz bir hiç değilim. Henüz kimse değilim. Tünelin ucundaki, O kör edici ışık... Yaklaşıyor. Tünelin boğazı daralıyor. Raylar geriliyor. Tren hırıldıyor. Sanki annemin ciğerleri, Üzerime kapanıyor. Et kemikten ayrılıyor. Koruyan sıvı çatlıyor. Dışarıdaki güneş... Bir ameliyat lambası. sözümü değil, ismimi kesmeye hazırlanıyor. Bizi doğuruyor bu kör tünel. İstemediğimiz bir varoluşun tam ortasına. Bir neşter, koruyucu sıvımızı, İkiye ayırıyor. Sonra bizi... Sayılara bölecekler. İsimlere. Kimliklere, Saatlere. Geri itin rayları! Dünyanın tavanı çöküyor! Bu beton uterus... Tek sığınağım. Beni doğurmayın. Henüz, Annemin iç sesini, Unutmadım. Henüz, Dışarıdaki sessizliği, Öğrenmedim. ─── Tüm sözler ve fikirler şahsıma, Mahir Korkmaz'a aittir. İzinsiz kopyalanamaz, çoğaltılamaz veya başka yerde kullanılamaz. ─── #spokenword #darkambient #endüstriyel #şiir #türkçeşiir #darkslaphouse #alternatifmüzik #deneysel #klostrofobi #tren #train