SİS VE GECE

SÖZ: Orhan Genç SİS VE GECE Intro (Fısıltı) (uzaktan, fısıltı) Sus… sus… Dur… ⸻ Verse 1 Karanlığın arkasında bir sis perdesi, Ne sis durdurur beni, ne de soğuk bir gece. Sessizliğin içinde doğdu en sert fırtına. Küller rüzgâra karışır, ardımda puslu bir cephe. Heybemde kin ve nefret, her biri ayrı hüküm. Hiçbirini inkâr etmem; omzumda dünyanın yükü. Her kırık parça başka bir ömre sürgünken, Bir sessizliğin içine sakladım, en büyük gürültümü. (Fısıltı) Duyma içindeki sesi… Gece büyürken, insan kendine döner… ⸻ Nakarat Ne affettim ne unuttum; yalnızca yürüdüm. Bazı yollar dönüş değil, vedadır. Ve anladım… İnsan bazen hayata değil, kendi içinde kaybeder savaşı. ⸻ Verse 2 Kader, avuçlarımda pas tutmuş bir mühür. Her yenilgi, adımı yeniden kazıdı ömrüme. Aynaya her baktığımda başka biri eksilir, Yüzümdeki her çizgi, bitmeyen bir savaşın ezgisidir. Geride kalan ben değil, inandığım düşlerdi. İçimde dinmeyen bir uğultu, adı konmamış külfet. Ben sustukça büyüdü, ben büyüdükçe derinleşti. Ve ruhum, kendi sessizliğinde yavaşça çürüdü. (Fısıltı – daha karanlık tiz bir sesle) Kaçtığın her şey, içinde büyür… ⸻ Nakarat Ne affettim ne unuttum; yalnızca yürüdüm. Bazı yollar dönüş değil, vedadır. Ve anladım… İnsan bazen hayata değil, kendi içinde kaybeder savaşı. ⸻ Nakarat Ne affettim ne unuttum; yalnızca yürüdüm. Bazı yollar dönüş değil, vedadır. Ve anladım… İnsan bazen hayata değil, kendi içinde kaybeder savaşı. ⸻ Outro (Fısıltı) Sus… Dur… Pus… Sis ve gece…