ดูจิตทำงานที่กลางอก(แสดงโดยละเอียด)

#ดูจิตทำงานที่กลางอก (จิตตสังขาร กับ จิตผู้รู้) "#ไม่ได้ดูแค่ไหวๆหรอก #ไหวๆเป็นอารมณ์ที่จิตไปรู้เข้า #พอมันเห็นไหวๆแล้วจิตเกิดสุขเกิดทุกข์ เกิดกุศลอกุศลเนี่ย ให้รู้ทันตัวนี้ #ไม่ใช่รู้แค่ไหวๆนะ #แล้วรู้เข้ามาให้ถึงจิตถึงใจ #ไหวๆไม่ใช่จิตหรอกสังขารต่างหากล่ะ ที่เราว่า เราดูไหวๆ ไหวๆไม่ใช่จิต #ไหวๆคือสังขารคือความปรุงของจิต #จิตเป็นคนไปดูมัน เพราะงั้นเมื่อจิตไปเห็นไหวๆแล้ว จิตเกิดสุขเกิดทุกข์ เกิดกุศลอกุศลนะ ให้คอยรู้ทันจิตไป เช่นดูแล้วรำคาญ รู้ว่ารำคาญ อยากให้มันหายไปซะที รู้ว่าอยากนะ #แต่ถ้าดูจนเหนื่อยไม่ไหวแล้ว #ทำสมถะลืมการดูไป พุทโธลูกเดียวเลย พุทโธๆๆไป จิตจะไปดู รู้ทัน พุทโธๆๆ จิตจะเคลื่อนไปดู รู้ทัน จิตก็ตั้งมั่นเด่นดวงได้พัก พอพักมีแรงแล้วไปดู บางทีขาดเลยนะ" หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช ๑๔ ตุลาคม พ.ศ.๒๕๕๕ วัฏฏะที่หมุนอยู่กลางอกเรามันถล่มลงไป ธาตุรู้ที่บริสุทธิ์มันก็ปรากฏขึ้นมา "#พอเรารู้จักตัววิญญาณแล้ว #วิญญาณเป็นตัวรู้ #สังขารนี้ตัวถูกรู้ #เป็นสิ่งที่เข้ามาครอบงำปรุงแต่งจิต ทีแรกจิตมันปรุงสังขารขึ้นมา โดยอาศัยสัญญา เวทนา สังขารก็ปรุงขึ้นมา พอมีสังขารขึ้นมาแล้ว สังขารมันมาครอบงำจิต มันมาปรุงแต่งจิตอีก เฝ้ารู้เฝ้าดูเราก็จะเห็น สังขารมันปรุงแต่งจิตบ้าง จิตมันปรุงแต่งสังขารบ้าง เฝ้าดูเรื่อยๆ ไป #ก็จะเห็นสังขารอะไรหาสาระไม่ได้ #เวทนาก็ไม่มีสาระเป็นของไม่เที่ยงเป็นทุกข์เป็นอนัตตา สัญญามันก็ทำงานไปอย่างนั้น ดีบ้างชั่วบ้าง ไม่ใช่ดีบ้างชั่วบ้าง สัญญาทำงานถูกบ้าง ผิดบ้าง หมายรู้ถูกบ้าง ผิดบ้าง ส่วนสังขาร ตัวสังขาร ก็ดีบ้างชั่วบ้าง ล้วนแต่ของไม่เที่ยง ล้วนแต่ของเป็นทุกข์ ล้วนแต่ของบังคับไม่ได้ ทั้งหมดเป็นสิ่งที่ถูกรู้ ตัวจิตเป็นคนรู้" "#มันไหวตัวมันพลิกตัวนิดเดียวมันกลายเป็นตัวทุกข์ไปหมดแล้ว #ดูลงไปความทุกข์ก็ไม่ดับมีแต่ความทุกข์มากขึ้นๆๆ #จนจิตมันจะระเบิดก็ดูต่อไประเบิดก็ระเบิดตายก็ตาย #สุดท้ายมันก็พลิกตัวเองถล่มทลายลงไป #วัฏฏะที่หมุนอยู่กลางอกเรามันถล่มลงไป #ธาตุรู้ที่บริสุทธิ์มันก็ปรากฏขึ้นมา #วิญญาณนั้นจิตปล่อยวางวิญญาณไป #เหมือนที่ปล่อยวางรูปเวทนาสัญญาสังขารมาแล้ว #แล้วมันก็ปล่อยวางวิญญาณเป็นตัวสุดท้าย หลังจากนั้นยังมีรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณไหม มี เพียงแต่จิตมันปล่อย ไม่ยึดถือในรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ มันรู้รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณเกิดขึ้นแล้ว ต่อไปก็ดับ จิตไม่ได้ยึดถือ ค่อยภาวนามันจะเห็น #ตรงนี้อวิชชาถูกทำลายไปพร้อมๆ #กับที่วัฏสงสารถล่มตัวลงไป #จิตก็พ้นจากทุกข์คือพ้นจากขันธ์ แต่ยังไม่ตาย ขันธ์ก็ยังมีอยู่ ขันธ์ก็ยังทำงานอยู่ แต่มันเข้าไม่ถึงจิต ค่อยๆ ฝึก สุดท้ายมันก็วางขันธ์ พอวางขันธ์มันก็คือจิตมันวางกองทุกข์ลงไปแล้ว มันพ้นทุกข์ ดำรงชีวิตไปถึงวันหนึ่ง ขันธ์แตกขันธ์ดับ ธาตุรู้มันไม่มีขันธ์ ตัวนี้ไม่มีขันธ์ มันเหนือขันธ์ ค่อยๆ ฝึกไป แล้วจะเห็นด้วยตัวเอง" หลวงพ่อปราโมทย์ ปาโมชฺโช วัดสวนสันติธรรม6 กุมภาพันธ์ 2565