J.S. Bach "Nun komm, der Heiden Heiland" BWV 659 oraz Ikona Zwiastowania NMP

Symbolika okresu Adwentu w sztuce ikonograficznej i muzyce na jednym filmie. Wykorzystujący motywy gregoriańskie (adwentowy hymn Veni redemptor gentium) utwór Johanna Sebastiana Bacha został zilustrowany detalami zaczerpniętymi z osiemnastowiecznej ikony. W dalszej części opisu filmu krótko wyjaśniam symbolikę tego dzieła. Zapraszam do lektury i słuchania mojego wykonania preludium chorałowego "Nun komm, der Heiden Heiland" Rozbudowana symbolika Ikony Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny została zaczerpnięta z ewangelicznego opisu Św. Łukasza oraz z przekazów apokryficznych i protoewangelicznych. Ta, którą zamieściłem w moim wideo, pochodzi z osiemnastego wieku i prawdopodobnie reprezentuje tzw. szkołę paleską, jednak nie można tego stwierdzić jednoznacznie. Symbolika jest charakterystyczna dla wspomnianego motywu, tj. Zwiastowania. Postać Maryi znajduje się po prawej stronie kompozycji. Matka Boża siedzi na tronie. Lekko pochylona głowa Dziewicy jest symbolem pokornej postawy wobec wieści, które przekazuje jej Archanioł. W dłoni trzyma przędzę, co także urasta do rangi symbolu „tkania Ciała Chrystusa”. Postać anioła nie jest statyczna, ponieważ posłaniec zdaje się niejako „nacierać”, chcąc obwieścić coś istotnego. W jednej dłoni trzyma laskę: symbol posłańca, drugą (zajmującą centralną część ikony) błogosławi Matkę Bożą uniesionymi palcami. Ciemny półokrąg (łukowe sklepienie) to symbol nieba, z którego na Maryję zstępuje Duch Święty (gołębica). Otwarta księga obok Dziewicy to Stary Testament z proroctwem Izajasza: „Oto Panna pocznie i porodzi Syna, i nazwie go imieniem Emmanuel, albowiem Bóg z nami”. Interesująca jest widoczna na drugim planie scena przy studni. Taki sposób obrazowania Zwiastowania ma źródła pozabiblijne. W protoewangelii Jakuba znajduje się zapis, zgodnie z którym Maryja w dzień Zwiastowania „wzięła dzban i poszła zaczerpnąć wody”.