ΔΕΝ ΕΓΙΝΑ ΣΑΝ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΕΝ ΕΓΙΝΑ ΣΑΝ ΑΥΤΟΥΣ» [Κουπλέ 1] Έχω περπατήσει δρόμους που δεν είχαν φως, έχω κρατήσει μέσα μου έναν πόνο βαρύ. Μου έδειξαν πλάτες εκεί που έδωσα καρδιά, μα δεν άφησα το σκοτάδι να με κάνει σκιά. Έμαθα πως η ζωή χτυπάει δυνατά, πως οι πληγές αφήνουν σημάδια βαθιά. Μα όποιος έχει νιώσει τι θα πει μοναξιά, ξέρει πως η αγάπη είναι η μόνη νίκη τελικά. [Ρεφρέν] Έχω περάσει πολλά, μα δεν έγινα σαν αυτούς, δεν έκανα τις πληγές μου όπλο για τους άλλους. Δεν πλήγωσα επειδή κάποτε με πλήγωσαν, δεν πέταξα ψυχές επειδή τη δική μου την πλήγωσαν. Πέρασα φωτιές και έμεινα όρθιος, έπεσα πολλές φορές μα ξανασηκώθηκα μόνος. Η μεγαλύτερη δύναμη που κράτησα στη ζωή μου… ήταν που δεν έχασα ποτέ την ανθρωπιά μου. [Κουπλέ 2] Είδα ανθρώπους να αλλάζουν με τον χρόνο, να ξεχνούν ποιοι ήταν όταν ήρθε ο πόνος. Εγώ κράτησα μέσα μου μια υπόσχεση παλιά, να μη γίνει η καρδιά μου πέτρα και παγωνιά. Γιατί όποιος πονάει πραγματικά καταλαβαίνει, πως μια καλή ψυχή δύσκολα πεθαίνει. Κι ας μου χρωστάει η ζωή πολλά, εγώ δεν χρωστάω κακία σε κανέναν ξανά. [Μεγάλο Ρεφρέν – κορύφωση] Έχω περάσει πολλά… μα κοίτα με ακόμα εδώ, με τα σημάδια μου, μα με καθαρό ουρανό. Δεν άφησα τον πόνο να μου κλέψει την ψυχή, ούτε το ψέμα να μου μάθει την κακία στη ζωή. Γιατί η νίκη δεν είναι να γίνεις δυνατός σαν πέτρα… είναι να πονάς και να κρατάς ακόμα την καρδιά σου ανθρώπινη. Τέλος (χαμηλά): «Πέρασα τα πάντα… μα δεν έχασα ποτέ αυτό που με έκανε άνθρωπο…» Δεν Έγινα Σαν Αυτούς» Ένα δυνατό σύγχρονο λαϊκό τραγούδι για όλους εκείνους που πέρασαν δυσκολίες, προδοσίες και στιγμές που τους λύγισαν, αλλά επέλεξαν να κρατήσουν την καρδιά τους καθαρή. Το «Δεν Έγινα Σαν Αυτούς» μιλά για τη δύναμη του ανθρώπου που, παρόλο που πόνεσε, δεν άφησε τον πόνο να τον μετατρέψει σε κάτι που δεν είναι. Για τις πληγές που έγιναν μαθήματα, για τις μάχες που έγιναν δύναμη και για την αξιοπρέπεια που μένει όρθια όταν όλα γύρω δοκιμάζουν την ψυχή. Μια κινηματογραφική λαϊκή μπαλάντα με έντονο συναίσθημα, βαθιά ερμηνεία και ένα ρεφρέν-δήλωση ζωής: «Πέρασα πολλά… μα δεν έχασα ποτέ την ανθρωπιά μου.» Ένα τραγούδι για όσους λύγισαν, σηκώθηκαν και συνέχισαν χωρίς να χάσουν αυτό που πραγματικά τους κάνει ανθρώπους.