Mayaken - Για εδώ, δεν είμαστε.

Κατι οτι επαιξε απο μιξη Στίχοι: Εδω ανοιγουμε τα χερια μας να πεσουνε χαμογελα, πεφτουνε τα πιο ομορφα μου χρονια ολο πιο αποτομα, το 'γραφα οσο το καιγα, πεθαινα οσο σκοτωνα να 'χουμε ισορροπια σε αυτο το προβλημα δεν βρηκα καν την λυση, δεν εψαχνα γιατι με εχει πια στησει τοσες φορες που λεω πως δεν θελει να με σωσει απο την κριση μου δεν θελει να με σωσει απο την λυπη που ειν' στο σπιτι κι σε μνημες του μυαλου να κανει σβουρες στον πλανητη σας, ειμαστε λιγοι απο την φυση μας, αδιαφοροι στα 'πρεπει', σκοτοδινη για τον υπνο σας, κι κατι δυο απ' τα εφοδια για το αγχος οταν οι δεικτες γυρνανε κι πιο γρηγορα, με την σακατεμενη πλεον για μοιρα μας, με το σακατεμενο μας κεφαλι πληγωνομαστε να νιωθουμε τον διπλα μας δεν εχουμε τη δυναμη για βαρος επιπλεον, μα δεν γαμιεται, φορτωσε το θα το παρουμε στην σηψη μας, τα μυστικα τα κλεινω, οπως τον ταφο μου στο ξυπνημα, τους πονους κι το τρυπημα απ' τα αγκαθια στον κηπο που παντα γυρευα, τα φυλαξα, να ανοιγω τις πληγες μου που και που να μου θυμιζω το τι πιστεψα και με φερε σε θεση να μην θελω να πιστεψω οσα μου λενε εδω τα σκεφτομαι ολα αντιστροφα, θα φυγεις κι θα 'ρθεις; ή θα 'ρθεις να φυγεις; ή θελεις να μεινεις; πες μου ξεκαθαρα τι ζητας απ' το τιποτα σωστο, με το πιο ανησυχο μυαλο σβηνω τους παλμους μου παντα γιατι καταφευγω σε λαθος πορειες συνεχως κι ρωτας ποιος ειμαι ενω εισαι ακομα ζωντανος, οποτε δεν νομιζω να θελες να γνωριζεις ονοματα νεκρων, συνεπως, δεν υπαρχω για κανεναν, απλα σκεψου πως τα βγαλαμε τα ματια μας, γιατι τετοια μυαλα που μας φορεσανε ταιριαζουν με τα χαλια μας, ειμαστε οτι δεν βρηκαμε, οχι ο,τι παιξαν τα ζαρια μας, πεφτουμε κι ας μην ειμαστε αστερια, ομως θα τα θελαμε πλαι μας, για λιγο, για λιγο... σε αυτο εδω το τοπιο κατρακυλω με το που ελπιζω γι' αυτο βριζω μετα απο καθε μου αποφαση που παιρνω καποιο ρισκο, εδω μιλαν τα ματια μας, μα που να το εκτιμησουν, αφου μιλαν πισω απ' την πλατη μας, ενω γελαμε ανασκελα κι βγαζω για προσαναμα τα εντονα συναισθηματα που μοναχος μου τα 'πινα, τα δεσα, κι το 'χει καταφερει να μου δωσει την αγαπη που σε κανεναν δε χαρισα, τα ξορκια σου ηταν μαγισσα, καταστροφη κι ευχη μα ζω καλυτερα κοντα σου, πιο ησυχα ξεροντας μυστικα σου παρ'το φουτερ κι βιασου, βιασου *κατι που δεν ηταν για εδω,