Türkiye'de evde telefon yoktu — peki birinin öldüğünü size kim söyledi?

Osmanlı ve Türkiye'de evde telefon yokken bir ölüm, doğum ya da uzaktaki bir felaket haberi eve nasıl ulaşıyordu? Bu ders niteliğindeki belgeselde telgrafın köy kapısına kadar uzanan yolunu, katlanmış telgraf kâğıdını ve haberi ailenin kendisinden önce anlayan sokağı konu alıyoruz. Anadolu'da bir köyün kapısında duran iki kişi ve daha kâğıt açılmadan susan mahalle. Telgrafın köye geliş sırası: kâğıdın doğrudan eve değil, önce başka bir ele ulaşması. Haberden önce gelen işaretler — zarfın üzerindeki söz, siyah kenar, cenaze çanının sayılan vuruşları ve minareden okunan sala. Osmanlı telgrafının 1855'te Kırım Savaşı sırasında işletilmeye başlaması, İstanbul'dan Edirne üzerinden Balkanlar'a giden ilk hat ve Arap harfli yazı için Mors işaretlerinin uyarlanması. II. Abdülhamid'in Yıldız Sarayı'ndan telgrafla yönetimi ve 17 Mayıs 1865'te Paris'te kurulan Uluslararası Telgraf Birliği. Ladik'teki yaklaşık yirmi hanelik Batum muhacirinin Samsun ve Amasya'daki telgraf merkezlerine yürümesi, 1881-1889 arasında Muhacirin Komisyonu'na çekilen telgraflar ve Sivas Vilayet Meclisi'ne verilen emirler. Kelime üzerinden hesaplanan ücret, on kelimelik asgari tarife, noktanın yerine neden STOP yazıldığı, cevaplı telgraf hakkı ve acele telgrafın ayrı düzeni. "Kara haber tez duyulur" sözünün anlattığı hız ile bir ailenin gerçeği öğrendiği an arasındaki farkı, telefonsuz bir evin eşiğinden bakarak izliyoruz.