Śmiali się z wdowy i jej słoneczników. Dopiero zamieć pokazała, po co je sadziła

Na skraju bieszczadzkiej wsi Marta Wysocka, samotnie wychowująca córkę po śmierci męża, zaczyna otaczać starą drewnianą chatę słonecznikami. Sąsiedzi traktują jej pomysł jak dziwactwo i kolejny powód do żartów. Marta jednak nie sadzi ich dla ozdoby. Korzystając ze starych notatek swojej babci, własnych obserwacji i wielu prób, przygotowuje dom na coś, czego inni jeszcze nie traktują poważnie. Gdy nad Bieszczady nadciąga potężna zamieć, wieś szybko przekonuje się, że za pozornie absurdalnym pomysłem krył się zupełnie inny cel. Dramatyczna opowieść o stracie, wytrwałości, rodzinie, ludzkiej dumie i odwadze potrzebnej, by robić swoje nawet wtedy, gdy wszyscy się śmieją.