Krach giełdowy w 1929 roku nie wywołał Wielkiego Kryzysu. Prawdziwe przyczyny sięgają dekadę wstecz

Wszyscy słyszeli tę historię: 29 października 1929 roku załamała się giełda i tak zaczął się Wielki Kryzys. Ta wersja jest niebezpiecznie niepełna. Krach był objawem, nie przyczyną. Prawdziwe źródło katastrofy sięga jeszcze I wojny światowej i toksycznej pętli reparacji między Niemcami, Francją, Wielką Brytanią a USA. Dołożyły się do tego sztywno odbudowany standard złota, który dusił światową podaż pieniądza, oraz śmierć Benjamina Stronga w 1928 roku, po której Federal Reserve stracił przywództwo dokładnie wtedy, gdy było najbardziej potrzebne. W filmie znajdziesz m.in.: rolę Banku Francji i jego sterylizacji złota, analizę ekonomisty Douglasa Irwina o odpowiedzialności za deflację, katastrofalne skutki ustawy Smoot-Hawley Tariff Act z 1930 roku, skrajne nierówności dochodowe lat 20. opisane przez Johna Kennetha Galbraitha oraz ludzki koszt kryzysu — od Dust Bowl po wzrost ekstremizmu politycznego w Europie i Japonii. Nierówności, wojny handlowe i słabnące instytucje międzynarodowe to nie tylko historia sprzed stu lat — te same mechanizmy rozpoznajemy dziś. Jeśli ten film zmienił sposób, w jaki patrzysz na Wielki Kryzys, zostaw subskrypcję i napisz w komentarzu, którą przyczynę uważasz za najważniejszą.