Allah'ın İsimleri - 73-74: El- Evvel & El- Ahir (4K)

EL-EVVEL; başlangıcı olmayan, kendisinden önce hiçbir şey bulunmayan demektir. Bizim dünyamızda “ilk” dediğimiz şey, daima bir başka şeye göre ilktir. Bir insanın ilk günü, bir yolun ilk adımı, bir ağacın ilk çekirdeği vardır. Fakat Allah-u Teâlâ için böyle bir başlangıç düşünülemez. Çünkü zaman da O’nun mahlûkudur mekân da O’nun mahlûkudur, başlangıç dediğimiz bütün çizgiler de O’nun yaratmasıyla vardır. EL-ÂHİR; sonu olmayan, bütün fâniler geçtikten sonra bâki kalan demektir. Her güzellik solar, her kuvvetli zayıflar, her gençlik ihtiyarlığa döner, her hayat ölümle karşılaşır. Fakat Allah’ın varlığı zevale uğramaz. O, evveli olmayan olduğu için sonu olması da imkânsızdır. Başlamayan bitmez; yaratılmayan yok olmaz, varlığı kendinden olan, hiçbir şeye muhtaç olmaz. Kur’ân-ı Kerîm şöyle buyurur: “Evvel O’dur, Âhir O’dur, Zâhir O’dur, Bâtın O’dur. O, her şeyi bilendir.” Yani varlığın öncesi O’na dayanır, sonrası O’na varır. Görünen âlem O’nun kudretini gösterir, görünmeyen sırlar O’nun ilmiyle kuşatılmıştır. Hiçbir başlangıç O’ndan bağımsız değildir, hiçbir son O’nun hükmünden dışarı çıkamaz.