Перейти к содержимому

Η κοινωνία μας (official audio)

Δημητρης Παρχαριδης

0:00 / 0:00

Η κοινωνία μας (official audio)

282 просмотра · 3 дня назад
Δημητρης Παρχαριδης
63 подписчика
282 просмотра · 3 дня назад
Ένα τραγούδι που έγραψα για όλους μας που κάποιοι από εμάς το έχουν ανάγκη να ακούσουν και να μιλήσουν να τα βγάλουν όλα από μέσα τους καλή σας ακρόαση 🙏❤️ #fy #fyp #greece #greeksongs #athens #love #houses #koinonia #tragedy Στίχοι: Yeah… Αυτή είναι η ζωή μας, αυτή είναι η εποχή, πολλοί μιλάνε για αγάπη, μα λείπει απ' την ψυχή. Κοίτα γύρω σου καλά, μη βλέπεις μόνο τη βιτρίνα, πίσω απ' τα χαμόγελα υπάρχουν δάκρυα κρυμμένα. Μεγαλώσαμε σε δρόμους που ξεχάσανε τα όνειρα, με ανθρώπους που γελάνε μα κουβαλάνε χίλια βάσανα. Άλλος ψάχνει ένα πιάτο, άλλος ψάχνει εξουσία, κι άλλος χάνει τη ζωή του μέσα στην αδικία. Όλοι τρέχουνε για κάτι, μα δεν ξέρουνε γιατί, κυνηγάνε τα λεφτά κι έχουν ξεχάσει την ψυχή. Φίλοι γίνονται εχθροί για μια θέση πιο ψηλά, κι η αλήθεια έχει γίνει ένα ψέμα με φτερά. Στα παράθυρα φωνάζουν για μια δίκαιη ζωή, μα στους δρόμους ο καθένας πολεμάει μοναχός εκεί. Άνθρωποι χωρίς ελπίδα, με το βλέμμα χαμηλά, κι άλλοι χτίζουνε παλάτια πάνω σε ξένα δεινά. Μα δεν φταίει κάθε άνθρωπος που λύγισε στη μάχη, κάθε σπίτι έχει μια ιστορία που κανείς δεν έχει μάθει. Μην κρίνεις απ' τα ρούχα, μη μιλάς για τη ζωή, γιατί πίσω απ' την εικόνα κρύβεται μια πληγή. Αυτή είναι η κοινωνία μας, γεμάτη αντιθέσεις, άλλοι ψάχνουνε μια αγάπη κι άλλοι ψεύτικες ανέσεις. Άλλοι έχουνε τα πάντα κι άλλοι ψάχνουν μια ευκαιρία, κι ο καθένας μας παλεύει με τη δική του ιστορία. Αυτή είναι η κοινωνία μας, μα δεν τελείωσε η ελπίδα, όσο υπάρχει ένας άνθρωπος που δίνει στον άλλο παρηγοριά. Δεν αλλάζει ο κόσμος μόνο με μεγάλα λόγια, θέλει πράξεις, θέλει αγάπη, θέλει ανθρώπους με καρδιά. Στα κινητά μας τέλειοι, μα στην ψυχή μας μόνοι, μια οθόνη μας ενώνει κι η πραγματικότητα πληγώνει. Μετράμε ποιος έχει followers, ποιος φοράει ακριβά, μα ξεχνάμε πως η αξία δεν αγοράζεται με λεφτά. Βλέπω νέους να φοβούνται να μιλήσουν για όσα νιώθουν, να χαμογελούν μπροστά σου και τη νύχτα να παλεύουν. Τους ζητάνε να πετύχουν, να μη δείξουν αδυναμία, μα κανείς δεν τους μαθαίνει πως αξίζουνε αλήθεια. Κι οι μεγάλοι κουρασμένοι, με δουλειές και υποχρεώσεις, να παλεύουν κάθε μέρα με λογαριασμούς και πιέσεις. Μια ζωή στην αναμονή για μια καλύτερη στιγμή, μα ο χρόνος δεν γυρίζει κι η καρδιά ζητάει ζωή. Πού είναι οι αξίες που μας μάθαν οι παλιοί; Πού είναι εκείνη η αγκαλιά που δε ζητούσε ανταμοιβή; Πού είναι ο φίλος που θα μείνει όταν όλα πάνε στραβά; Πού είναι εκείνος που θα πει «είμαι εδώ, μην ανησυχάς»; Αυτή είναι η κοινωνία μας, γεμάτη αντιθέσεις, άλλοι ψάχνουνε μια αγάπη κι άλλοι ψεύτικες ανέσεις. Άλλοι έχουνε τα πάντα κι άλλοι ψάχνουν μια ευκαιρία, κι ο καθένας μας παλεύει με τη δική του ιστορία. Αυτή είναι η κοινωνία μας, μα δεν τελείωσε η ελπίδα, όσο υπάρχει ένας άνθρωπος που δίνει στον άλλο παρηγοριά. Δεν αλλάζει ο κόσμος μόνο με μεγάλα λόγια, θέλει πράξεις, θέλει αγάπη, θέλει ανθρώπους με καρδιά. Δεν πουλάω παραμύθια, γράφω αυτά που έχω δει, μια κοινωνία που διψάει για μια στάλα ανθρωπιάς. Άλλοι κλέβουνε το αύριο για να ζήσουν το παρόν, κι άλλοι θάβουνε τα όνειρα κάτω από τον φόβο των καιρών. Μας χωρίζουνε οι γνώμες, τα συμφέροντα, τα χρώματα, μα στο τέλος είμαστε άνθρωποι με ίδια συναισθήματα. Κι αν ο διπλανός σου πέφτει, μη γυρίσεις απ' την άλλη, γιατί η δύναμη του ενός γίνεται του κόσμου η μεγάλη. Δεν χρειάζεται να είσαι πλούσιος για να δώσεις μια χαρά, ένα «είσαι καλά;» καμιά φορά αξίζει πιο πολλά. Μια συγγνώμη, μια συγχώρεση, ένα χέρι βοηθείας, μπορούν να γίνουνε η αρχή μιας άλλης κοινωνίας. Κι αν με ρωτήσεις τι ζητάω απ' τη ζωή μου τελικά, θέλω άνθρωποι να μη φοβούνται να κοιτάζονται στα μάτια. Να μη γίνεται η φτώχεια μια ντροπή που σε λυγίζει, κι η αλήθεια να 'ναι δύναμη, όχι κάτι που τρομάζει. Κι αν μπορούσα να αλλάξω κάτι μέσα σε μια νύχτα, θα 'δινα σε κάθε άνθρωπο μια ελπίδα, μια αλήθεια. Κανένα παιδί να μη φοβάται για το αύριο που έρχεται, κανένας άνθρωπος μονάχος όταν η ζωή του γκρεμίζεται. Γιατί ο κόσμος δεν αλλάζει με φωνές και υποσχέσεις, μα με πράξεις που αποδεικνύουν πως υπάρχουν κι άλλες σκέψεις. Κι αν ο δρόμος είναι δύσκολος και μοιάζει σκοτεινός, μια σπίθα ανθρωπιάς μπορεί να γίνει ουρανός. Αυτή είναι η κοινωνία μας, μα μπορούμε να την αλλάξουμε, να αφήσουμε το μίσος και μαζί να προχωράμε. Να μη μετράμε τους ανθρώπους με λεφτά και εξουσία, μα με όσα έχουν μέσα τους, με αγάπη κι ανθρωπιά. Αυτή είναι η κοινωνία μας, κι αυτή είναι η φωνή μας, δεν θα αφήσουμε το ψέμα να ορίσει τη ζωή μας. Όσο υπάρχουν άνθρωποι που παλεύουν για το καλό, θα υπάρχει πάντα ελπίδα σ' αυτόν τον κόσμο τον σκληρό. Yeah… Δεν είναι απλά ένα τραγούδι… Είναι όσα βλέπουμε κάθε μέρα. Είναι όσα νιώθουμε και δεν τολμάμε να πούμε. Η κοινωνία δεν είμαστε μόνο εμείς… Είναι όλοι μας. Κι αν θέλουμε έναν καλύτερο κόσμο, πρέπει πρώτα να γίνουμε εμείς η αλλαγή.