Nikt Cię nie uratuje, sorry...

„Nikt nie przyjdzie cię uratować” brzmi brutalnie. Ale może być też jedną z najbardziej uwalniających prawd, jakie możemy usłyszeć. Jak długo można czekać, aż partner się zmieni, ktoś nas doceni, pojawi się motywacja albo życie w końcu da nam pozwolenie, żeby zacząć? W tym odcinku rozmawiamy o przejmowaniu odpowiedzialności za własne życie — ale bez toksycznego przekonania, że wszystko, co nas spotkało, jest naszą winą. Zastanawiamy się, czym różni się bycie ofiarą czegoś od pozostawania w roli ofiary, czy naprawdę odpowiadamy za swoje emocje oraz dlaczego sprawczość nie oznacza kontrolowania wszystkiego. Bo czasami uratowanie siebie nie polega na samotnej walce, tylko na postawieniu granicy, podjęciu trudnej decyzji albo powiedzeniu: „Nie daję rady. Potrzebuję pomocy”. Nie na wszystko mamy wpływ. Ale prawie zawsze możemy poszukać swojego jednego procenta. A Ty, na co nadal czekasz, chociaż wiesz, że pierwszego ruchu nikt nie może wykonać za Ciebie?