រឿង ថៅកែចិត្តចោរ (មួយរឿងពេញ) ជារឿងប្រលោមលោកខ្មែរហើយជាស្នាដៃនិពន្វរបស់កវី ពៅ យូឡេងនិង អ៊ុំឈឺន

💕រឿង ថៅកែចិត្តចោរ ជាស្នាដៃនិពន្ធរបស់កវី ពៅ យូឡេងនិងអ៊ុំ ឈឺន កាលពីឆ្នាំ១៩៥៦ បានគូបញ្ជាក់ប្រកបដោយសិល្បៈខ្ពស់ ហើយសាមញ្ញនូវលក្ខណៈសារវន្តមួយនៃ សង្គមខ្មែរក្នុងសម័យនោះ។ #ជីវប្រវត្តិសង្ខេប របស់លោក ពៅ យូឡេង😘 @លោក ពៅ យូឡេងកើតនៅក្នុងឆ្នាំ ១៩១៩ នៅស្រុក កំពង់សោម ខេត្តកំពត(ឈ្មោះស្រុក ខេត្តនាសម័យនោះ) ។ 🍁ឪពុករបស់លោកឈ្មោះ ពៅ ឡុង ជាស្មៀនសាលាស្រុក និងម្តាយលោកឈ្មោះ អ៊ុំ រស់។ 🙌ពេលដែលកុមារ ពៅ យូឡេងអាយុបាន ៣ឆ្នាំលោកឪពុក អ្នកម្តាយរបស់លោក បានផ្លាស់មកបម្រើការងារនៅ ឃុំក្រគរ ស្រុកលាជ ខេត្តពោធិ៍សាត់ ពីកុមារភាពលោកមាននិស្ស័យ ខាងកីឡា សិល្បៈ ពេលសម្រាកអំពីការសិក្សា លោកតែងតែលេងកីឡា និងចូលក្នុងរោងល្ខោន សុំគេវាយស្គរល្ខោន។ @អាយុ១៣ឆ្នាំ ក្នុងឆ្នាំ ១៩៣២ លោកបានប្តូរសាលាមករៀននៅ បឋមសិក្សាប្រ្វង់ស្វ័របូដាំង ភ្នំពេញ។ @អាយុ១៩ឆ្នាំលោកបានប្រឡងជាប់ ធ្វើជាគ្រូ បឋមសិក្សា បង្រៀននៅ បឋមសិក្សាបាភ្នំ ខេត្តព្រៃវែងនិងជួយហ្វឹកហាត់កីឡាបាល់បោះនិងកីឡា បាល់ទះដល់សិស្ស ។ @អាយុ២៥ឆ្នាំ ក្នុងឆ្នំ១៩៤៤ លោកបានត្រឡប់មកធ្វើជាគ្រូបង្ហាត់ កីឡា នៅរាជធានីភ្នំពេញ ក្នុងស្ថានភាពប្រទេសមានភាពតានតឹង លោកបានធ្វើជាគ្រូបង្ហាត់កីឡា និងជាសិល្បករ ក្នុងក្រុមល្ខោនជាតិ លោកបានចូលរួមចំណែកយ៉ាងច្រើនក្នុងវិស័យសិល្បៈ វប្បធម៌ខ្មែរ។ @អាយុ៤០ឆ្នាំ ក្នុងឆ្នាំ១៩៥៩ លោកទទួលបាន ឋានៈជាចាងហ្វាងសាលាជាតិផ្នែកល្ខោន(ក្របខណ្ឌសាកលវិទ្យាល័យវិចិត្រសិល្បៈ) លោកបានចូលរួមជាមួយមិត្តភ័ក្តិក្នុងការតាក់តែងនិពន្ធ រឿងល្ខោនសម្រាប់ សំដែងនិងផ្សាយតាមវិទ្យុជាតិ និងថតខ្សែភាពយន្តជាច្រើនរឿងទៀត។ @មិត្តភ័ក្តិជិតដិតរបស់លោកមាន លោក ហស្ស ធុនហាក់ លោកមាស គក លោកអ៊ុំ ឈឿន...។ ស្នាដៃដឹកនាំសម្តែង និងតួសំដែងក្នុងខ្សែភាពយន្តមាន÷ -រឿង សព្វសិទ្ធិ -រឿង អ្នកតាឃ្លាំងមឿង -រឿង ព្រះគោ ព្រះកែវ -រឿង ប្រវត្តិជ័យវ័រន្មទី៧...។ @ឆ្នាំ១៩៧០~១៩៧៥ លោកបានចូលនិវត្តន៍ តែលោកនៅតែចូលរួមចំណែក ក្នុងវិស័យសិល្បៈតាមរយៈ ទូរទស្សន៍ភាពយន្ត ។ក្រៅពីនោះលោកឆ្លៀតជួយបង្ហាត់បង្រៀន ក្រុមសិល្បៈអគ្គសេនាធិការទី៥របស់ងទ័ពជាតិទៀត។ @ក្រោមរបបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ លោកត្រូវបានជម្លៀសទៅរស់នៅស្រុក ពារាំង ខេត្ត ព្រៃវែងជាកសិករ។ @ក្រោយថ្ងៃ៧ មករា ឆ្នាំ១៩៧៩ លោកមានតួនាទីជាអនុប្រធានទី៤ នៃមជ្ឈឹមរណសិរ្ស និងជាប្រធាននាយកដ្ឋានសិល្បៈ ក្រសួងឃោសនាការ និងវប្បធម៌ នៅខែកក្កដាឆ្នាំ១៩៨០ លោកត្រូវបាន បក្សនិងរដ្ឋចាត់តាំងជាឯកអគ្គរដ្ឋទូត កម្ពុជាប្រចាំនៅប្រទេសឥណ្ឌា ។ @ជាអវសាន ដោយសារការបាក់កម្លាំងក្នុង សម័យកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ លោកត្រូវធ្លាក់ខ្លួន ឈឺធ្ងន់ ក្នុងបេសកកម្ម ហើយត្រូវបានបញ្ជូនទៅព្យាបាលនៅអាល្លឺម៉ង់ ខាងកើត និងត្រូវបានអនិច្ចកម្មនៅប្រទេសអាល្លឺម៉ង់ខាងកើតក្នុងឆ្នាំ ១៩៨០...។