Królowa cieni — E Bukura e Dheut (II)

Królowa Cieni - E Bukura e Dheut (II), to druga część podróży "Umarłego Za Życia (I)". Co sprawia, że motyw zejścia do podziemi powraca w mitach niemal każdej kultury? Czy ich bohaterowie naprawdę schodzili do innego świata, czy może od początku opowiadali o podróży w głąb ludzkiej natury? Tym razem opowieść została osadzona w albańskiej mitologii, jednak nie jest wiernym odtworzeniem dawnej legendy. To próba odczytania symboli ukrytych w micie przez pryzmat psychologii analitycznej C.G.Jung, odsłaniając historię, która od początku mogła mówić o ludzkiej psychice. Bohater schodzi do podziemnego świata nie po to, by pokonać potwory, lecz by spotkać odrzucone części samego siebie. Cienie nie są tutaj demonami ani karą. Są wszystkim, co zostało wyparte – lękiem, gniewem, bezradnością, wstydem, bólem i tęsknotą. Są tym, od czego uciekał przez całe życie, przez co postanowił zamknąć się w jaskini udając, że żyje „ślicznie” („Umarły Za Życia (I)”) aż zapomniał, kim naprawdę jest. Wspomniany albański mit jest o E Bukura e Dheut – Piękności Ziemi, jednej z najbardziej tajemniczych postaci bałkańskiego folkloru. W tradycyjnych opowieściach jest niezwykle piękną władczynią podziemnego królestwa, strażniczką ukrytych światów, ogrodów i skarbów, do której prowadzi niebezpieczna droga pełna prób. Nie jest boginią śmierci ani ucieleśnieniem zła, lecz strażniczką tego, co ukryte pod powierzchnią świata. Podziemne królestwo symbolizuje głębiny nieświadomości, trzygłowy pies jest ostatnim strażnikiem wewnętrznej przemiany, a narrator opowieści - Hijet (czyt. Heejet) – Cienie, prowadzą bohatera coraz głębiej, aż odkrywa, że przez całe życie walczył nie z wrogiem, lecz z sobą samym. Dopiero gdy przestaje walczyć, spotyka E Bukura e Dheut. Nie otrzymuje nagrody ani przebaczenia. Otrzymuje coś znacznie cenniejszego – pełne rozpoznanie. „Widzę cię. Całego. Przypomnij sobie, kim jesteś. I idź.” To opowieść o zejściu do własnej nieświadomości, zmierzeniu się z własnymi cieniami i odzyskaniu odrzuconej części siebie. To historia człowieka, który musiał symbolicznie umrzeć dla własnych iluzji, aby po raz pierwszy dotknąć siebie prawdziwego.