Այո՛, 102-րդ ռազմաբազան մեզ պետք չէ․ վռնդում ենք ռուսական ռազմական ներկայությունը Հայաստանից

Հայաստանի անկախության պատմությունը միայն 1991-ի սեպտեմբերի 21-ը չէ։ Այն շատ ավելի երկար պայքար է՝ կենտրոնի իրավունքից ազատելու սեփական որոշման իրավունքը։ Խորհրդային տարիներին այդ պահանջի համար մարդկանց դատում էին։ Այսօր Հայաստանը անկախ պետություն է, բայց անկախության հին հարցը վերադարձել է նոր ձևով՝ ո՞վ է որոշում Հայաստանի ընտրության ուղղությունն ու ժամանակը՝ Երևա՞նը, թե՞ նախկին կայսերական կենտրոնը։ Բիշքեկում Փաշինյան–Պուտին հրապարակային խոսակցությունն այդ պատճառով սովորական դիվանագիտական դրվագ չէր։ Պուտինը միաժամանակ ճանաչեց Հայաստանի ընտրության իրավունքը և թվարկեց այն գինը, որը կարող է ունենալ այդ ընտրությունը՝ շուկա, առևտուր, ներդրումներ, էներգետիկա, ԵԱՏՄ։ Փաշինյանն էլ փաստացի արձանագրեց՝ ընտրության պահը գալու է, բայց Հայաստանը դեռ պետք է ստեղծի այն կարողությունը, որը թույլ կտա ընտրել։ Հին կայսրությունները հենց այսպես էին պահում ծայրամասերը՝ ոչ միշտ զորքով։ Երբեմն մաքսատունը, երկաթուղին, գազատարը կամ տեղական ազդեցության ցանցը կայսրության համար ավելի արդյունավետ էին, քան կայազորը։ Ուրեմն Հայաստանի առաջ այսօր խնդիրը Ռուսաստանին հաղթելը չէ և առավել ևս՝ Ռուսաստանին թշնամի դարձնելը։ Խնդիրը շատ ավելի դժվար է՝ կառուցել այնպիսի պետություն, որի «ոչ»-ը հնարավոր է պաշտպանել։ Փոքր պետության մկանները նրա ինստիտուտներն են՝ բանակը, հակահետախուզությունը, դիվանագիտությունը, տնտեսությունը, դատարանը, խորհրդարանը, ազատ ընտրությունը։ Առանց այդ մկանների ինքնիշխանությունը մնում է սահմանադրական բառ. դրանց առկայությամբ այն դառնում է քաղաքական ուժ։ Թեմայի շուրջ զրուցել ենք Գերագույն խորհրդի պատգամավոր Ազատ Արշակյանի հետ։ Հետևեք մեզ նաև այլ հարթակներում՝ Website - https://www.1in.am Facebook -   / 1in.am   Instagram -   / 1in.am   Telegram - https://t.me/arajinTV #1inAM #1inTV #news #analysis #լուրեր #վերլուծություն Tel: +374 55305088, +374 77520467, +374 99577211