กำหนดอะไรไม่ได้เลย

เรากำหนดอะไรไม่ได้เลย [Verse 1] เกิดมาก็ไม่ได้เลือกว่าจะเป็นใคร โตขึ้นมาก็ไม่รู้ว่าจะไปทางไหน กว่าจะรู้ตัวเองว่าชอบในสิ่งใด ก็ผ่านอะไรมาไกลเกินจะย้อนคืน ผู้คนผลัดกันเข้ามาในชีวิต มีทั้งใกล้ชิด มีทั้งห่างเหิน ชื่อที่เคยเรียกจนคุ้นกลับเริ่มจาง วันหนึ่งคงเหลือเพียงในความจำ [Pre-Chorus] เรื่องหนึ่งนำพาไปสู่อีกเรื่อง โดยไม่มีใครล่วงรู้ว่าไปสุดตรงไหน จากได้พบและใช้เวลาร่วมกับใครไป จนห่างไกลกลายเป็นพรากกัน นิรันดร [Chorus] กำหนดอะไรไม่ได้เลย จะอยู่ จะไป จะใกล้ หรือจะไกล สิ่งที่เคยคิดว่าเป็นของจริง กลับชิงเปลี่ยนไปโดยไม่ทันบอกลา กำหนดอะไรไม่ได้เลย ว่าเส้นทางจะทอดยาวไปเพียงไหน หนึ่งชั่วชีวิตคล้ายหนึ่งการพบพานไป มีทั้งจบ มีทั้งผ่าน และผูกพัน [Verse 2] สิ่งที่ได้มาไม่ได้คงอยู่ตลอด สิ่งที่กอดไว้ก็ใช่จะไม่หาย ความหมายของการขอไม่มากมาย คนรอบกายที่สำคัญคือของจริง มีเรื่องที่เกิดขึ้นโดยไม่ตั้งใจ แต่พอเรื่องที่ตั้งใจก็ไม่เป็นดั่งหมาย มีเรื่องมากมายให้ทดลองและค้นหา ให้ชีวิตนำพาเราไปตามครรลอง [Pre-Chorus] ไม่มีอะไรคงหยุดอยู่ที่เดิม ล้วนเพิ่มเติมภาระตามคืนวัน จากมีฝันก็วางเอาไว้ก่อนค่อยขอคืน หลับแล้วตื่นวนเข้าไปจนมันหมดเวลา [Chorus] กำหนดอะไรไม่ได้เลย จะอยู่ จะไป จะใกล้ หรือจะไกล สิ่งที่เคยคิดว่าเป็นของจริง กลับทิ้งกันไปโดยไม่ทันบอกลา กำหนดอะไรไม่ได้เลย ว่าเส้นทางจะทอดยาวไปเพียงไหน หนึ่งชั่วชีวิตคล้ายหนึ่งการพบพานไป มีทั้งจบ มีทั้งผ่าน และผูกพัน [Bridge] บางคนใช้ชีวิตไม่เหมือนใคร เลือกเดินไปในทางที่ใจต้องการ เจอเรื่องราวหลากหลายระหว่างทาง จนกลายเป็นเรื่องราวให้คนจดจำ เดินทางเร่ร่อนมาไกลแสนไกล ใช้ชีวิตไปให้คนได้เดินตาม ถึงวันนี้ได้พักชั่วนิรันดร์ คนยังกล่าวขวัญถึงชีวิตเป็นตำนาน [Final Chorus] กำหนดอะไรไม่ได้เลย จะใกล้ จะไกล จะอยู่ หรือจะไป หนึ่งชั่วชีวิตคล้ายหนึ่งการพบพาน ผ่านเข้ามา แล้วต่างผ่านพ้นไป กำหนดอะไรไม่ได้เลย ตั้งแต่เกิดจนถึงวันที่ล้มหาย เรื่องราวของเราคงยังเป็นที่จดจำไป ในหัวใจของคนที่เราเคยร่วมทาง เรากำหนดอะไรไม่ได้เลย