Kuzukulağı, Kuzu kulağı yaylası

Rüzgarın uğultusu, motorun o ritmik homurtusu ve önümde akıp giden kıvrımlı dağ yolları... Bazen sadece gitmek istersiniz ve o yol sizi hiç beklemediğiniz bir cennete çıkarır. Bugün rotamızı Torosların kalbine, Isparta'nın saklı kalmış ihtişamlı bir efsanesine çeviriyoruz. Gürültüden, kalabalıktan ve beton yığınlarından çok uzaktayız. Isparta merkeze 80 kilometre, Aksu ilçesine ise yaklaşık 30 kilometre mesafedeki bu eşsiz coğrafyaya, Kuzukulağı Yaylası'na hoş geldiniz. Motorla o virajları dönerken yavaş yavaş değişen bitki örtüsü, yerini çam ve sedir ağaçlarının keskin kokusuna bırakıyor. Dronu havalandırdığım an, ekranımda beliren manzara karşısında büyülenmemek elde değil. Yaklaşık 1700 metre rakımın getirdiği o serin ve tertemiz havayı ciğerlerinize çekerken, karşınızda devasa bir doğal abide yükseliyor. Burası Dedegöl Dağları'nın etekleri. Yüzlerce metre yüksekliğindeki bu devasa kireçtaşı duvarları, adeta Türkiye'nin Yosemite'si gibi dimdik gökyüzüne uzanıyor. Hem yerli hem de yabancı serbest tırmanışçıların rüyalarını süsleyen bu sarp kayalıklar, aynı zamanda vahşi doğanın en saf halini sunuyor. Yeşilin her tonunu barındıran ormanlar, buz gibi akan pınarlar ve gökyüzüne meydan okuyan sivri zirveler... Dron kamerasından süzülen bu devasa kaya blokları, insanın doğa karşısındaki küçüklüğünü bir kez daha hatırlatıyor. Küçük bir not: yayla her tür faaliyet için yasaklanmış. Malum orman yangınları... Peki, sarp kayalıklarla çevrili bu sessiz ve heybetli yaylanın adı nereden geliyor? Yöre halkının anlattıklarına göre, bahar ayları geldiğinde bu topraklarda filizlenen ve toprağı yeşile boyayan o mayhoş yaban kuzukulağı bitkisi, yaylaya bu mütevazı ismi vermiş. Yüzyıllar boyunca göçerlere, yörük çadırlarına ve devasa sürülere ev sahipliği yapan bu toprakların her bir kayasında, her bir pınarında esen rüzgar, aslında geçmişten günümüze taşıdığı eski göç hikayelerini fısıldıyor. Motor üstünde hissettiğim o saf özgürlük duygusu, Kuzukulağı'nın bu ihtişamlı, dokunulmamış doğasıyla birleşince hayat boyu unutulmayacak görsel bir şölene dönüştü. Hem aksiyonun hem de huzurun zirvesini yaşadığım bu rotayı geride bırakırken, zihnimde sadece bu dağların rüzgarı var. Demir Atli Kemankeş olarak bu zorlu ama bir o kadar da keyifli serüveni burada noktalıyorum. Yeni rotalarda, bambaşka coğrafyalarda tekerimizin düz basması dileğiyle. Seyirde kalın! Giriş: 00:00 yayla yolu gidiş: 00:12 yaylada dron takip modunda: 16:31 dron çekimleri: 24:34 yaylayı motorla ve dronla dolaştım: 30:12 dönüş yolu: 37:17