«Η σωτηρία του καθενός σας κατέχει για μένα την πρώτη θέση»

«Η σωτηρία του καθενός σας κατέχει για μένα την πρώτη θέση» Και το λέει εδώ ο Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ. Και λέει απευθυνόμενος σε μία σύναξη και προς τους μαθητές του και αλλού. Λέει «Εάν στη συνείδηση οποιουδήποτε από σας υπάρχει έλλειψη εμπιστοσύνης προς το πρόσωπο μου, μην περιμένετε από εμένα ούτε έναν λόγο. Έναν αληθινό λόγο». Αυτή είναι προϋπόθεση. Όταν πηγαίνεις, ανοίγεις την καρδιά σου, περιμένεις να ακούσεις έναν λόγο ωφελείας. Και δεν εμπιστεύεσαι αυτόν που πας, τότε ούτε η χάρη του Θεού θα του δώσει λόγο και φώτιση να σου πει. Γιατί θα πεις, «για να δω τι θα μου πει, να πάω να ρωτήσω και κανέναν άλλο». Και πας και στον άλλο. Είναι αυτό που σας είπα πολλές φορές, με έναν συμφοιτητή μας, είναι τώρα ιερομόναχος που είχε ένα πρόβλημα και είχαμε πάει στο γέρο Πορφύριο. Του είπε ο γέρο Πορφύριος ένα πράγμα. Αφού σου είπε ο γέροντας, αγιασμένος άνθρωπος. «Ναι» λέει, «αλλά αφού θα πάμε την άλλη βδομάδα στην Εύβοια, να ρωτήσουμε και τον γέρο Ιάκωβο». Ρωτά τον γέρο Ιάκωβο. Του είπε άλλο πράγμα, αντίθετο. Του λέμε τώρα τις θα κάνεις; «Ε αφού έχω πρόγραμμα να πάω στο Άγιο Όρος να ρωτήσω και τον γέρο Παΐσιο», λέει. Ρωτά τον γέρο Παΐσιο και του λέει τρίτη άποψη. Άλλη. Δεν θα μπερδευτής. Ποιον θα ακούσεις; Αφού και οι τρεις είναι αγιασμένοι άνθρωποι. «Ε θα πάμε και στα Κατουνάκια στον Παπα Εφραίμ, να ρωτήσουμε και τον παπα Εφραίμ», απαντά. Πάει στον παπα Εφραίμ άλλο πράγμα. «Αυτό θα ακούσω λέει» αυτό «που μου είπε ο παπα Εφραίμ». Άκουσε τον παπα Εφραίμ; Άκουσε αυτό που του άρεσε εκείνου. Γι αυτό αδελφοί μου, εάν δεν βάλουμε σωστές βάσεις στην πνευματική μας ζωή, θα κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας και θα νομίζουμε ότι κοροϊδεύουμε και τον Θεό. Και θα νομίζουμε οτι είμαστε καλοί χριστιανοί και κάνουμε και το θέλημα του Θεού. Το δικό μας θέλημα κάνουμε. Ακόμα και μέσα στα πνευματικά, ψάχνουμε να βρούμε εκείνον που θα μας πει αυτό που θέλουμε. «Γιατί μιλώ έτσι;» Λέει ο Γέροντας Σωφρόνιος σε εκείνη την σύναξη. «Θέλω να πω με πολύ πόνο στην καρδιά μου, ότι μέχρι τώρα», (είναι ήδη 30 χρόνια που τους μιλούσε), «δεν μπορούσα να μιλήσω ελεύθερα, να ενεργώ όπως θέλω». Γιατί δεν μπορούσε; Γιατί δεν έβρισκε ανταπόκριση ή δεν άντεχαν να ακούσουν το λόγο. Τους κακοφαινόταν ή δεν μπορούσαν να το κάνουν και το απέρριπταν. Και αναγκαζόταν να λέει άλλα, να κατεβαίνει πιο κάτω. Και να μην είναι αυτός. Γιατί δεν το δεχόταν ο άλλος. Και λέει: «Δεν μπορούσα να μιλήσω ελεύθερα, να ενεργώ όπως θέλω. Πάντοτε υπέμεινα το αντίθετο. Δίνοντας τη θέση στη θέληση ενός άλλου». Δεν μπορούσε να πει αυτά που ήθελε να πει για να προοδεύσουν πνευματικά. «Τώρα όμως», λέει, «δεν μπορώ να επιτρέψω στον εαυτό μου να το κάνει τούτο πλέον. Διότι δεν γνωρίζω πόσο χρόνο ακόμα θα ζήσω ανάμεσά σας. Και οφείλω να τελειώσω το έργο μου». Και το έργο του τι εννοούσε; Τη σωτηρία. «Τη σωτηρία των ψυχών που ήταν μπροστά του και του εμπιστευόντουσαν τις ψυχές τους. «Μη σκεφτείτε ότι θέλω, πως να το πω, να στερήσω την δυνατότητα της δικής σας εξέλιξης. Όχι, η σωτηρία του καθενός σας κατέχει για μένα την πρώτη θέση. Βρίσκεται πριν από τη δική μου σωτηρία. Και αν κατά την διάρκεια αυτής της διαδικασίας που είναι τρομερά πολύπλοκη, δοκιμαστείτε από έλλειψη εμπιστοσύνης, μην αφήσετε τον διάβολο να σας κλονίσει. Έτσι θα κερδίσουμε τη μάχη της δικής μας σωτηρίας και θα μπορέσουμε να συνεισφέρουμε στη σωτηρία των άλλων προσώπων που έρχονται κοντά μας. Ο Γέροντας Νήφων στη σύναξη της 28-9-2024