ردای فیض، خیلی قشنگ و عمیقه. یکی از بهترین سرودهای فارسی مسیحی .

این سرود بسیار زیبا، پر معنا و پ از مفاهیم عمیق الهیاتی و دل نشین و انجیل محور است. وفاداری به کلام خدا: مستقیماً از مَثَل پسر گمشده (لوقا ۱۵) الهام گرفته و نمادها رو عالی استفاده کرده: ردا (لباس بهترین) انگشتر (حلقهٔ عهد و اختیار) صندل (آزادی و بازگشت به مقام پسری) این نمادها رو خیلی زیبا و دقیق به کار برده. تأکید قوی روی فیض: از اول تا آخر، تم اصلی فیضِ بی‌دلیل پدر است، نه شایستگی ما. این خیلی مهمه و در خیلی از سرودها کم‌رنگ می‌شه. زبان: شعری و محترمانه است، اما قابل فهمه. تصاویرش (بوسه پدر، ردای عدل مسیح، خانهٔ بابا) خیلی تأثیرگذاره. ردای فیض» خیلی قشنگ و عمیقه. سرود: «ردای فیض» Verse1 در راهِ دورُ تاریک گمراهی رفتم از چشمهٔ جان بُریدم و صحرایی شدم نانِ جهان، سیراب نکرد این دلِ خسته بی‌تو فقط آواره، در تَنهایی شدم Chorus رِدایِ فیضت، ای پدر، بر دوشم، افکندی با خونِ عشقِ خویش، جانم را تو اِحیا کردی اَنگُشترِ عهدت، نشانِ مِهرِ جاودان صَندَل نهادی بر پایَم، آزادم گَرداندی Verse2 گُفْتَمْ کِهْ دیگرْ لایقِ نامَتْ نَخْواهَمْ بودْ چونْ بَنْدِه‌ ای شِکَسْتِه، دَرْ لِباسِ عارْ اَما تو پیشْ اَزْ آنکه لَبْ بُگْشایَمْ اَزْ شَرْمْ با بوسِه‌ اتْ گُفْتی: «تو فَرْزَنْدِ مَنی، زود!» Chorus رِدایِ فیضت، ای پدر، بر دوشم، افکندی با خونِ عشقِ خویش، جانم را تو اِحیا کردی اَنگُشترِ عهدت، نشانِ مِهرِ جاودان صندل نهادی بر پایَم، آزادم گرداندی Verse3 رِدا، نشانِ عدلِ مسیحِ بی‌ گناهم شد پوشید بر من، آنچه سزاوارِ راهم شد اَنگُشترِ عهدت، مُهرِ جاودانگی گشت نامم دوباره در دلِ خانه پذیرا شد Bridge ای برادرِ اَعظم، عیسای نیکوی من آمدی از عرشِ خدا، در کویِ من دِینِ مرا پرداختی بر رویِ صلیب تا باز گردم سویِ آغوشِ پدر، ای جانِ من Verse4 اکنون سرودِ آسمان، آوازِ جانِ من «گمشده پیدا شده»، شد داستانِ من جشنِ پدر برپاست، ای جان‌ها، بیایید این است تنها افتخار و جاودانِ من Final Chorus/climax رِدایِ عدلِ مسیح، بر قامتِ جانم اَنگُشترِ عهدِ خدا، در دستِ ایمانم صندلِ آزادی به پا، از بند، رهایم تا اَبَدُلُ آباد، فرزندِ خدایم هًلِلویاه! هَلِلویاه! فیضِ تو جاودانه، ای پدرِ مهربان هَلِلویاه! هَلِلویاه! در خانهٔ عشقِ تو، دارم حیاتِ جاودان.