O małych szelągach miedzianych Jana Kazimierza (1648–1668) w świetle skarbów z Rokitna

Posłuchajcie opowieści o pierwszym masowo wybijanym miedzianym pieniądzu w Rzeczypospolitej w latach 1659–1666. Ogromna emisja podwartościowych szelągów, szacowana wedle oficjalnych źródeł na ponad 1 miliard 570 milionów 92 tysięcy egzemplarzy, sprawiła, że obecnie są one najczęściej znajdowanym w ziemi pieniądzem nie tylko z czasów nowożytnych. Przykładem tego są także dwa duże skarby „boratynek" odkryte na jednym z pól uprawnych w miejscowości Rokitno, w powiecie lubartowskim. Powiemy o miejscu i okolicznościach znalezienia skarbów, ich składzie i strukturze oraz postaramy się określić czas ukrycia monet w ziemi. Zastanowimy się także nad tym, czy deklarowany w oficjalnych sprawozdaniach i rachunkach menniczych nakład miedzianych szelągów odpowiadał rzeczywistości oraz czy w mennicach dochodziło do nadużyć, o które posądzany był zaangażowany w ich produkcję Tytus Liwiusz Boratini.