Σκισμένη φωτογραφία (λαϊκό)

Σκισμένη φωτογραφία, πεταμένη στο παρκέ Αυτό που ζούμε απόψε, δε συνέβηκε ποτέ Μάζεψα τα ρούχα σου, τα 'βαλα σε μια κούτα Δε θέλω να θυμάμαι πια, τα μάτια σου τα τούτα Δεν κλαίει ο άντρας εύκολα, μα απόψε έχει λυγίσει. Η δικιά σου η φωνή, τη ζωή του έχει σβήσει. Σκισμένη η ζωή μου όλη, σαν το χαρτί σου! Απόψε παραδίδω, την άδεια την ψυχή σου! Βαριά η πέτρα που σηκώνω, βαρύ και το χτύπημα! Που δε μου άφησες εσύ, κανένα άλλο δίλημμα! Στο κάδρο μόνο τα καρφιά, μείνανε να κοιτάζω Από το νου μου τα καλά, ψάχνω για να τα βγάζω Δε θέλω ίχνος να μείνει, απ' την περπατησιά σου Διέγραψα απ' το μυαλό, το γλυκό τ' όνομά σου Δεν κλαίει ο άντρας εύκολα, μα απόψε έχει λυγίσει. Η δικιά σου η φωνή, τη ζωή του έχει σβήσει. Σκισμένη η ζωή μου όλη, σαν το χαρτί σου! Απόψε παραδίδω, την άδεια την ψυχή σου! Βαριά η πέτρα που σηκώνω, βαρύ και το χτύπημα! Που δε μου άφησες εσύ, κανένα άλλο δίλημμα! Σκισμένη η ζωή μου όλη, σαν το χαρτί σου! Απόψε παραδίδω, την άδεια την ψυχή σου! Βαριά η πέτρα που σηκώνω, βαρύ και το χτύπημα! Που δε μου άφησες εσύ, κανένα άλλο δίλημμα!