Tybetańska praktyka jednego posiłku | Siła po pięćdziesiątce

Tybetańska praktyka jednego posiłku | Siła po pięćdziesiątce W tybetańskim klasztorze o jedenastej przed południem pięćdziesięcioośmioletni mnich siada nad jedną drewnianą miską. To jego jedyny posiłek tego dnia – a mimo to stoi prosto, a jego dłonie wciąż są mocne. Jak to możliwe, skoro słyszymy, że po pięćdziesiątce trzeba jeść często i regularnie? W tym filmie zobaczymy, skąd pochodzi mnisza praktyka jednego posiłku, co powiedział o niej sam Budda i dlaczego nie jest głodówką, tylko jej przeciwieństwem. A na końcu pięć prostych kroków, jak wziąć z niej to, co najlepsze – ostrożnie, bez skrajności i bez obietnic cudów. W filmie: zasada winai o jedzeniu po południu, osiem ślubowań w dni uposatha, słowa Buddy z Bhaddali sutty i Kitagiri sutty („zdrowy, lekki i silny"), post Siddharthy i miska ryżu od Sudżaty, tybetańska tsampa i słona herbata z masłem, białko po pięćdziesiątce i cisza po jedzeniu. Ten film nie jest poradą lekarską. Jeśli bierzecie leki albo macie kłopoty ze zdrowiem, porozmawiajcie ze swoim lekarzem. Rozdziały: 0:00 Wstęp 2:18 Dlaczego mnisi nie jedzą po południu 6:32 Środkowa Ścieżka: post to nie głodówka 8:59 Rano: ciepła herbata i ruch 12:01 Jeden posiłek, który naprawdę syci 14:53 Cisza po jedzeniu 17:57 Najczęstszy błąd 20:39 Jak zacząć: pięć kroków 23:20 Zakończenie Jeśli dzisiejszy film dał wam coś dobrego, napiszcie w komentarzu jedno słowo: Miara. Niech wasza miska zawsze będzie pełna, wasze ciało lekkie, a siła niech zostanie z wami do ostatniego dnia. #buddyzm #zen #mnich #zdrowestarzenie #mądrość