سرود‌خوانی سینیور‌ها | سرفراز باشی میهن من

وقتی این سرود را می‌خوانیم، انگار هر واژه، تکه‌ای از ایران را دوباره به یادمان می‌آورد؛ از خاک و خانه، کوه و دریا، کودکی و خاطره، فرهنگ و زبان… و از نامی که هر کجای دنیا باشیم، هنوز بخشی از وجود ماست: ایران شاید راز ماندگاری یک سرود همین باشد؛ اینکه سال‌ها بگذرد، آدم‌ها دور شوند، شهرها و زندگی‌ها تغییر کنند، اما با شنیدن چند کلمه، ناگهان چیزی در درونمان بیدار شود؛ چیزی که به ما یادآوری کند از کجا آمده‌ایم و چه چیزهایی را با خودمان به این سوی جهان آورده‌ایم. «سرفراز باشی، میهن من» صدایی‌ست که از میان سال‌ها عبور می‌کند و ما را به چیزی عمیق‌تر از خاطره پیوند می‌دهد. ندایی که به ما بهانه بودن و ادامه دادن می دهد. سرفراز باشی میهن من⁩